Ukraińcy bronią Zełenskiego i UPA. Miażdżąca analiza internetuUkraińcy bronią Zełenskiego i UPA. Miażdżąca analiza internetu

Trwa skandal wywołany przez Wołodymyra Zełenskiego z nadaniem jednostce „specjalsów” imienia „bohaterów UPA”. Instytut Monitorowania Mediów (IMM) przeprowadził analizę odbioru tematu przez polskie i ukraińskie media internetowe. W ukraińskiej sieci dominuje narracja o „radykalizmie” prezydenta Karola Nawrockiego. „Wojna obronna mocno skonsolidowała ukraińską przestrzeń medialną wokół interesu państwa” - wyjaśnił kierownik Działu Raportów Medialnych w IMM, Tomasz Lubieniecki.

Jak wynika z analizy IMM, w ukraińskich mediach internetowych temat Orderu Orła Białego ukazał się 1153 razy (w okresie 27 maja – 09 czerwca br.) Według wyliczeń IMM, odpowiada to dotarciu do 74 proc. odbiorców z Ukrainy.

Inaczej rzecz ma się w kwestii polskich publikacji na ten temat. W naszym kraju ukazało się 5236 materiałów w sieci. IMM dodał, że w badanym czasie, odbiorca w Polsce mógł zetknąć się trzy razy z tym tematem.

Ponad czterokrotna przewaga w liczbie publikacji po stronie polskiej świadczy o tym, że decyzja Kijowa wywołała w Polsce burzę medialną i emocjonalną. Dla polskiej opinii publicznej kwestia UPA i pamięci o ofiarach tragedii wołyńskiej pozostaje tematem o najwyższej temperaturze, który dodatkowo stał się elementem wewnętrznej walki politycznej. Z kolei dla Ukrainy kryzys ten – choć istotny i szeroko opisywany – był jednym z wielu wątków bieżących w cieniu codziennych, dramatycznych wydarzeń na froncie i trwającej wojny obronnej

— wyjaśnił kierownik Działu Raportów Medialnych w IMM, Tomasz Lubieniecki.

Chęć odebrania orderu Zełenskiemu

Najszerzej komentowane w ukraińskim Internecie było dzianie prezydenta Karola Nawrockiego w celu odebrania odznaczenia Wołodymyrowi Załenskiemu (35-40 proc. publikacji). Tamtejsi dziennikarze uważali, że inicjatywa polskiej głowy państwa oznacza „antyukraińskie zaostrzenie kursu w Warszawie.” Komentowane były również reakcje w Polsce poszczególnych formacji politycznych i poszczególnych polityków, w tym Kancelarii Prezydenta czy narrację o blokowaniu akcesji Ukrainy do UE. Część ukraińskich mediów pisała o skandalu i groźbach ze strony prezydenta Nawrockiego.

Z kolei 15-20 proc. publikacji dotyczyło kwestii szkodliwego zarówno dla Warszawy jak i Kijowa konfliktu. Z kolei tym, która ma na tym korzystać jest Moskwa.

12-15 proc. materiałów w ukraińskiej sieci dotyczyło dwóch kwestii. Stanowiska szefa MSZ Kijowa Andrija Sybihy, który twierdził, że: „dla żołnierzy walczących na froncie UPA to wyłącznie symbol walki z rosyjskim imperializmem”. Podobny przedział procentowy materiałów odnosi się do wizyty szefa Kancelarii Prezydenta Ukrainy w Warszawie.

Oziębienie stosunków Warszawa-Kijów

Z kolei 6-8 proc. publikacji atakowało prezydenta Nawrockiego, uderzając w polską głowę państwa argumentem Radosława Sikorskiego o „podwójnych standardach”. Szef polskiego MSZ mówi, że odznaczenie ma do tej pory „prorosyjski Gerhard Schröder”, z kolei prezydent Nawrocki chce go odebrać Zełenskiemu, który walczy z Putinem.

4-5 proc. publikacji w ukraińskiej sieci traktowało o decyzji Zełenskiego, który nie korzysta z lotniska w Rzeszowie. Podróże odbywa teraz z mołdawskiego Kiszyniowa. „Nie przez Polskę: Zełenski zmienił trasę do krajów europejskich” – brzmi tytuł jednego z portali. Tamtejsze media oceniły to, jako „sygnał głębokości politycznego chłodu między Kijowem a Warszawą.”

„Wokół interesu państwa”

Według badań IMM, przestrzeń medialna na Ukrainie jest o wiele bardziej zjednoczona niż w Polsce. Dodatkowo wyszczególnić można trzy metody działania w opisywaniu tematu.

Na ukraińskich portalach nie znajdziemy dokładnie takiego samego, twardego podziału partyjno-ideologicznego, jaki znamy z Polski – gdzie z jednej strony mamy media liberalno-lewicowe, a z drugiej konserwatywno-prawicowe. Wojna obronna mocno skonsolidowała ukraińską przestrzeń medialną wokół interesu państwa. Jednak analizując ukraińskie publikacje, można dostrzec różnice w podejściu do tego tematu. Portale dzielą się na trzy główne kategorie: od pogoni za klikalnością, przez zdecydowaną obronę ukraińskiej perspektywy wobec Polski, aż po głębszą analizę

— wytłumaczył Lubieniecki.

xyz/