NASZ NEWS. Wiemy, kim są sędziowie, którzy nakazali ministrowi Telusowi, by ten przeprosił szefa PSL. To członkowie „kasty” sędziowskiej

Portal wPolityce.pl ustalił, że sędziowie, którzy orzekli, iż minister rolnictwa Robert Telus ma przeprosić Władysława Kosiniaka-Kamysza, to członkowie skrajnie upolitycznionego stowarzyszenia „Themis”. To jednak nie koniec. Z naszych ustaleń wynika, że dwójka z nich podpisała szokujący manifest polityczny, który wzywa do aktów zemsty w środowisku sędziowskim i wywiera nieuprawnioną presję na Prezydenta RP.

CZYTAJ TAKŻE:Jest rozstrzygnięcie sądu w sprawie Roberta Telusa i Władysława Kosiniaka-Kamysza. Spór dotyczył słów o „kradzieży pieniędzy z OFE”

Analizując skład sędziowski, który jeszcze w trybie wyborczym, w poniedziałek, nakazał Robertowi Telusowi przeprosić Kosiniaka-Kamysza, ma się wrażenie, że minister rolnictwa nie miał najmniejszych szans w tym sporze i to jeszcze przed rozprawą.

Przewodniczącą składu była Beata Kurdziel, członek sędziowskiego i skrajnie upolitycznionego stowarzyszenia „Themis”. Kolejnym sędzią w składzie, który orzekł na korzyść lidera PSL, był Paweł Rygiel, który także należy do tego stowarzyszenia. Ostatnia ze składu, sędzia Barbara Baran, w swoim oświadczeniu, nie ujawniła do jakiego stowarzyszenia sędziowskiego należy. Dlaczego? Uznała, że ustawowy obowiązek jest „sprzeczny z prawem unijnym”.

„Lista hańby”?

Co ciekawe, sędziowie Baran i Rygiel podpisali się pod szokującym manifestem polityczno-prawnym, który przez wielu sędziów nazywany jest „listą hańby”. Warto zapoznać się z jego treścią.

My, Sędziowie Rzeczypospolitej Polskiej (…) apelujemy o rozliczenie sędziów, którzy sprzeniewierzyli się rocie ślubowania sędziowskiego. Apelujemy do Prezydenta RP o rozpoczęcie współdziałania z władzą ustawodawczą w procesie przywracania rządów prawa i trójpodziału władz, co umożliwi uzyskanie należnych Polsce środków unijnych (…).

– czytamy w polityczno-prawnym manifeście Forum Współpracy Sędziów, które jest bastionem „kasty” sędziowskiej w Polsce.

Twórcom tego manifestu najwyraźniej pomieszały się role. Władza sędziowska nie może wybierać nacisków na inne organy państwa, a takim jest właśnie urząd prezydencki. Ponaglenia prezydenta i to w określonym kontekście politycznym, są jawnym złamaniem konstytucyjnej zasady apolityczności sędziowskiej. Kolejna kwestia, to „rozliczenia”, o których mowa w manifeście sędziowskim. to zapowiedź czystek i korporacyjnej zemsty na tych sędziach, którzy opierali się upolitycznieniu symbolizowanemu przez stowarzyszenia „Themis” i „Iustitia”.

WB