Wielokulturowość w działaniu. "Widmo wojny domowej"Wielokulturowość w działaniu. "Widmo postępującej etapami wojny domowej staje się coraz bardziej realne"

Od paru dekad powtarzam, że wielokulturowe społeczeństwo to oksymoron, czyli pojęcie sprzeczne wewnętrznie. Jakkolwiek byśmy bowiem definiowali kulturę, oznacza ona sposób organizacji społeczeństwa, a ono nie może być uporządkowane na różne sposoby, bo nie z ładem mamy wówczas do czynienia, ale jego zaprzeczeniem. Po to, aby bronić wielokulturowości, redefiniuje się kulturę i sprowadza do roli drugorzędnych regionalnych cech (wielokulturowość w Polsce ma polegać na tym, że obok siebie żyją Ślązacy i Kaszubi), co uniemożliwia analizę podstawowych problemów, które mają cywilizacyjny charakter.

Może istnieć wielokulturowe imperium, w którym autoritarna metropolia nadzoruje relacje między egzystującymi obok siebie odmiennymi społeczeństwami. Przez stulecia w Europie funkcjonowały mniejszości religijno-kulturowe, ale były podporządkowane władzy reprezentującej określone wyznanie i wyrastającą z niego kulturę. Ich partykularne odmienności były ograniczone do środowiska i wpisane w dominujący system.