Sport to gra, ale w jej cieniu toczy się inna rozgrywka, w której stawką nie są medale i rekordy, lecz przełożenie sukcesów sportowych na poważne sumy pieniędzy. Kariera zawodnika jest intensywna i krótka jak pamięć kibica po przegranym meczu. Czy polscy herosi sportu potrafią przekuć morderczy wysiłek w finansowe imperia?.

Sportowiec ma jakieś 15–20 lat, żeby zarobić, uprawiając swój zawód. Potem musi albo się przebranżowić i rozpocząć karierę w zupełnie innej dziedzinie, albo pozostać przy swojej dyscyplinie jako szkoleniowiec, działacz czy komentator. Ale oczywiście najlepszą opcją (rzecz jasna, jeśli talent, szczęście i ciężka praca na to pozwolą) jest zgromadzenie takich środków, żeby praca już nigdy nie była koniecznością. Oczywiście liczba sportowych triumfów przekłada się na grubość portfela, ale pensja i premie to tylko pierwszy gwizdek. Wraz z ostatnim kapitał sportowca to pieniądze zarobione na boisku pomnożone przez trafne wybory. W co inwestować? Komu zaufać? Jakie ryzyko ponieść? Jak omijać mielizny? A przede wszystkim: jak nie spalić własnego nazwiska? Jasne, forma sportowa nie musi wcale iść w parze z żyłką do biznesu, ale obie rzeczy są w gruncie rzeczy podobne. Sportowiec kocha smak triumfu, a czym, jeśli nie zwycięstwem, jest udana inwestycja?