Prezes Sądu Apelacyjnego w Warszawie Piotr Schab nie zmienia decyzji ws. przeniesienia dwóch sędzi tego sądu. To jego odpowiedź na osobliwe pismo I Prezes Sądu Najwyższego, która chciała, by prezes Schab zmienił swą decyzję. Prośbę prof. Małgorzaty Manowskiej wielu komentatorów i samych sędziów uznało za próbę wywierania presji na sędzim Piotrze Schabie. Przeniesione sędzie podważały status innych sędziów, a są to działania, które wprost prowadzą do chaosu w sądownictwie. Tym bardziej dziwi inicjatywa I Prezes Sądu Najwyższego.

CZYTAJ TAKŻE:Rzecznik dyscyplinarny sędziów: Niestety szereg osób wykonujących zawód sędziego podejmuje akcje o charakterze politycznym

Przekroczono granicę, której zachowanie jest zasadniczym warunkiem pełnienia przez sąd jego doniosłej roli publicznej

– napisał prezes Piotr Schab w piśmie do I prezes Sądu Najwyższego.

To właśnie I prezes SN Małgorzata Manowska w ubiegłym tygodniu wezwała prezesa Schaba do ponownego przemyślenia i w efekcie uchylenia decyzji kadrowej dotyczącej przeniesienia sędzi. Takie wezwanie budzi bardzo wiele negatywnych komentarzy. Decyzja Piotra Schaba jest bowiem czynnością prawną i takie sugestie, w wątpliwym trybie, nie powinny mieć miejsca.

Głośne przeniesienie

Na początku sierpnia wiceprezes Sądu Apelacyjnego w Warszawie Przemysław Radzik poinformował sędziów II Wydziału Karnego tego sądu Ewę Leszczyńską-Furtak i Ewę Gregajtys o przeniesieniu ich do orzekania w III Wydziale Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Decyzja ta wzbudziła sprzeciw „kasty” sędziowskiej i wściekłość zblatowanych z nią mediów.

W piątek sędzia Schab odpowiedział na pismo I prezes SN.

Podtrzymuję stanowczy pogląd, że konieczną jest taka zmiana warunków służby SSA Ewy Gregajtys i SSA Ewy Leszczyńskiej-Furtak, która zasadniczo pozbawia Panie Sędzie sposobności orzekania w składach kolegialnych, a zarazem doprowadzi do pełniejszego wykorzystania ich potencjału zawodowego w jednostce organizacyjnej, charakteryzującej się w ostatnim czasie ogromnym wzrostem liczby spraw, poddanych ich kognicji

– napisał w upublicznionym dziś piśmie do I Prezes Sądu Najwyższego.

Oznacza to, że przeniesione sędzię nie powrócą na swoje stanowiska w wydziale karnym.

Zatrzymać chaos

Jak wynika z opublikowanego w piątek pisma, Schab argumentuje swoją decyzję „faktem długotrwałej negacji przez sędzię Ewę Leszczyńską-Furtak i sędzię Ewę Gregajtys wykonywania fundamentalnych obowiązków służbowych, sedno których stanowi wszak wymiar sprawiedliwości”.

Według prezesa Schaba, sędzie uzurpują sobie tytuł do otwartej odmowy orzekania w składach kolegialnych wydziału karnego. Jak dodał, przy odmowie orzekania dwie przeniesione sędzie opierają się na negacji porządku konstytucyjnego, podważaniu roli prezydenta w procesie nominowania sędziów i zarzutach osobistych wobec sędziów.

Przekroczono zatem granicę, której zachowanie jest zasadniczym warunkiem pełnienia przez sąd jego doniosłej roli publicznej. Odmowa pracy orzeczniczej przez Panie Sędzie ma zaś oczywisty skutek dla oceny ich wkładu w funkcjonowanie Sądu Apelacyjnego w Warszawie

– oświadczył Schab.

Sędzie Ewa Gregajtys oraz Ewa Leszczyńska-Furtak w ubiegłym roku złożyły kuriozalne pismo, w którym zawnioskowały o wyłączenie ich z losowania w wieloosobowych składach orzeczniczych z sędziami nominowanymi przy udziale obecnej Krajowej Rady Sądownictwa. Zadeklarowały przy tym, że nie będą orzekać w składach z udziałem takich sędziów. To postawa szokująca, która może doprowadzić do zrewoltowania całego środowiska sędziowskiego.

Decyzja I Prezes Sądu Najwyższego budzi ogromne wątpliwości. Szczególnie, że sędzie za którymi się wstawia, to osoby, które negują status innych sędziów. Ten fakt jest powszechnie znany i ciężko sobie wyobrazić, by prof. Małgorzata Manowska nie miała tej świadomości. W środowisku sędziowskim podobne sytuacje nigdy nie powinny mieć miejsca. I Prezes Sądu Najwyższego powinna stać na straży niezawisłości sędziowskiej, a nie wspierać osoby, które z politycznych i korporacyjnych pobudek, dążą do wprowadzenia chaosu do polskiego sądownictwa. Tym bardziej postawa prezesa Piotra Schaba zasługuje na szacunek. Odwaga, to niestety coraz rzadsza cecha wśród sędziów.

WB,PAP