Miller porównał obydwie "Lalki"! Która wygrała?

Były premier Leszek Miller pokusił się o ocenę dwóch adaptacji"Lalki" - głośnego serialu Netflixa oraz najnowszej produkcji kinowej.

Leszek Miller na portalu X postanowił podzielić się dość obszerną recenzją obu dzieł polskiej kinematografii. Jak zaznacza - trudno mu wskazać osobistego faworyta.

Nie zamierzam ogłaszać jednego zwycięzcy we wszystkich konkurencjach. Film wygrywa rozmachem. Serial ma Sandrę Drzymalską

- twierdzi były premier.

Łęcka lepsza w serialu Netflixa

Jak przyznał, gra aktorów podobała mu się tak samo w obu produkcjach, jednak bardziej przekonuje go rola Łęckiej w wykonaniu aktorki z serialu. Jego zdaniem "mocniej przyciąga uwagę i dłużej zostaje w pamięci".

To istotne, bo tę postać łatwo sprowadzić do pięknej, chłodnej panny, na którą Wokulski niepotrzebnie traci majątek i życie. Tymczasem Łęcka powinna skłaniać widza także do pytania, dlaczego Wokulski widzi w niej tak wiele - i jak wiele sam sobie dopowiada

- zwraca uwagę były polityk SLD.

Były premier zachwycony rozmachem kinowej wersji

Miller zachwycony jest przede wszystkim rozmachem, jeśli chodzi o filmową adaptację powieści.

Wielka literatura dobrze znosi wielki ekran: historia nabiera oddechu, a świat przedstawiony zyskuje skalę, jakiej oczekuję od ekranizacji takiej powieści. Netflixowi trzeba jednak oddać sprawiedliwość - kostiumy i wnętrza są doskonałe, jest na co patrzeć. Chwilami tylko chciałoby się, żeby zza tych starannie urządzonych salonów wyjrzało więcej Prusa

- tłumaczył.

"Te sprawy nie skończyły się wraz z epoką powozów"

To, co się nie podobało byłemu premierowi, to potraktowanie wątków społecznych w sposób marginalny.

„Lalka” jest przecież również opowieścią o społeczeństwie, które potrafi przyjąć pieniądze człowieka, a jego samego zatrzymać przed drzwiami. O arystokracji konsumującej resztki dawnej świetności, o biedzie odbierającej szanse i o energii ludzi, którym urodzenie wyznacza granice możliwości. Prus pozostaje aktualny właśnie tam, gdzie najbardziej uwiera. Dziedziczenie pozycji, pogarda wobec słabszych, bogactwo mylone z zasługą — te sprawy nie skończyły się wraz z epoką powozów

- wyjaśnił.

Kilka tygodni temu obejrzałem serial, a kilka dni temu wersję kinową. Mam więc porównanie i nie zamierzam ogłaszać jednego zwycięzcy we wszystkich konkurencjach. Film wygrywa rozmachem. Serial ma Sandrę Drzymalską. Gra aktorska w obu produkcjach jest świetna, ale w pojedynku Izabel Łęckich wybieram Drzymalską. Jej Izabela bardziej mnie przekonuje, mocniej przyciąga uwagę i dłużej zostaje w pamięci. To istotne, bo tę postać łatwo sprowadzić do pięknej, chłodnej panny, na którą Wokulski niepotrzebnie traci majątek i życie. Tymczasem Łęcka powinna skłaniać widza także do pytania, dlaczego Wokulski widzi w niej tak wiele - i jak wiele sam sobie dopowiada. Wersja kinowa bije Netflixa na głowę rozmachem. Wielka literatura dobrze znosi wielki ekran: historia nabiera oddechu, a świat przedstawiony zyskuje skalę, jakiej oczekuję od ekranizacji takiej powieści. Netflixowi trzeba jednak oddać sprawiedliwość - kostiumy i wnętrza są doskonałe, jest na co patrzeć. Chwilami tylko chciałoby się, żeby zza tych starannie urządzonych salonów wyjrzało więcej Prusa. W obu adaptacjach problematyka społeczna została potraktowana po macoszemu. To mój najpoważniejszy zarzut. „Lalka” jest przecież również opowieścią o społeczeństwie, które potrafi przyjąć pieniądze człowieka, a jego samego zatrzymać przed drzwiami. O arystokracji konsumującej resztki dawnej świetności, o biedzie odbierającej szanse i o energii ludzi, którym urodzenie wyznacza granice możliwości. Prus pozostaje aktualny właśnie tam, gdzie najbardziej uwiera. Dziedziczenie pozycji, pogarda wobec słabszych, bogactwo mylone z zasługą — te sprawy nie skończyły się wraz z epoką powozów. Dlatego szkoda, że obie produkcje tak chętnie pokazują urodę tamtego świata, a mniej uwagi poświęcają rachunkowi, który wystawiał swoim mieszkańcom. Prus zaglądał pod podszewkę. Ekranizacje zachwycają się materiałem.
— Leszek Miller (@LeszekMiller) October 5, 2026

kh/źr. wPolityce.pl/x.com