Bitwa pod Żyrzynem była największym polskim zwycięstwem w całym powstaniu styczniowym. Starcie to przyniosło rozgłos naszym żołnierzom w Europie. O jego rezultacie pisała prasa francuska i brytyjska.

Arcytrudne warunki, które towarzyszyły okolicznościom podjęcia decyzji o wybuchu powstania 22 stycznia 1863 r., od początku nie sprzyjały prowadzeniu działań militarnych przez siły insurekcyjne. Kilka bolesnych porażek na początku powstania (w szczególności nieudany atak 22 stycznia na Płock, przegrana 6–7 lutego pod Siemiatyczami, nieudane natarcie 17 lutego zgrupowania Apolinarego Kurowskiego na Miechów, rozpad po bitwie pod Grochowiskami 18 marca zgrupowania gen. Mariana Langiewicza) zachwiały siłami powstańczymi. Jednocześnie jednak wskutek determinacji powstańczej oraz wsparcia insurekcji przez lokalne społeczności i zaangażowanie w powstanie sprzymierzeńców zza kordonu z Galicji i Poznańskiego (co na tym etapie było kluczowe) wojska powstańcze przetrwały najtrudniejszy okres do prowadzenia działań partyzanckich, którym były zima i wczesna wiosna.