Sędzia Iustitia Kasta: Proszę wstać, sąd idzie po autograf. Witam serdecznie oskarżonego, choć bardziej pokrzywdzonego, którego dorobek nie pozwala mi zwracać się inaczej niż „mistrzu”. Czy wszystko w porządku? Jak mistrz się czuje między nami, zwykłymi śmiertelnikami?

Jerzy S. (zwany Mistrzem): Ciemność widzę, ciemność. Permanentna inwigilacja. Ale jestem szczęśliwy, że będzie mnie sądzić tak wolna sędzia jak sędzia właśnie. Właśnie, czy sędzia jest wolna? Dla kogo dedykacja?