Był początek stycznia 1942 r. Do Haliny Seydy dotarły przemycone z Pawiaka grypsy. Ewa Dreżepolska i Teofila Ull prosiły w nich o pomoc w zorganizowaniu ucieczki z więzienia. Nikt nie wydostał się w ten sposób z Serbii, kobiecej części Pawiaka. One były jednak mocno zdeteminowane.

Pawiak był największym niemieckim więzieniem w okupowanej Polsce. Podczas wojny przeszło przez niego ok. 100 tys. osób. Transporty na egzekucję, przesłuchania lub do obozu były w zasadzie jedynymi sposobami na opuszczenie więziennego kompleksu. Ponad 37 tys. więźniów Pawiaka zostało zamordowanych przez Niemców w egzekucjach lub w trakcie przesłuchiwań albo zmarło w więziennym szpitalu. Pozostałych wywożono do obozów koncentracyjnych.