Po wprowadzeniu stanu wojennego ekipa Wojciecha Jaruzelskiego przeprowadziła m.in. czystki w środowisku dziennikarskim. W ramach weryfikacji w Polskim Radiu i Telewizji Polskiej przeprowadzono rozmowy z blisko 6250 osobami, spośród 9200 zatrudnionych. W ich wyniku zwolniono 513 osób.

Do czasu utworzenia NSZZ „Solidarność” władze PRL de facto miały monopol medialny. Powstanie związku poważnie go naruszyło – Solidarność nie tylko dysponowała prasą podlegającą cenzurze (na czele z ogólnopolskim „Tygodnikiem Solidarność” w nakładzie 500 tys. egzemplarzy), lecz także prasą wydawaną przez wiele zakładów pracy „do użytku wewnętrznego”, co z kolei pozwalało ominąć cenzurę, dwoma własnymi agencjami prasowymi (w Gdańsku, Warszawie i Wrocławiu) oraz własnym radiem (przygotowującym audycje na kasetach dla radiowęzłów zakładowych), a nawet zalążkami telewizji. Kres temu chwilowemu i częściowemu pluralizmowi położył oczywiście stan wojenny.