Skazany przez pewien czas na audiobooki trafiłem na książkę Przemysława Sadury i Sławomira Sierakowskiego „Społeczeństwo populistów”. W bibliotece, z której korzystam, prezentowana jest jako bestseller. Szybko zorientowałem się, że sposób jej anonsowania to wyłącznie strategia promocyjna. Demokracja liberalna musi być zachwalana na wszelkie możliwe sposoby.

„Społeczeństwo populistów” to przykład sprowadzenia nauk humanistycznych do agitacji nie tylko ideologicznej, lecz także politycznej oraz ich zaangażowania w doraźną walkę partyjną.