Wypowiedzi Olgi Tokarczuk na temat sztucznej inteligencji odsłoniły sprzeczności dotyczące jej samej. Która jest prawdziwa? Ta przypominająca o roli „czułego narratora”? A może ta zachwalająca pogaduchy z chatbotem AI i lekkomyślnie odtrąbiająca koniec literatury?

Po tym, jak Jamirowi Nazirowi z Trynidadu i Tobago na Karaibach przyznano prestiżową literacką nagrodę Wspólnoty Narodów, pisarz został oskarżony o to, że przy pisaniu książki „Wąż w gaju” korzystał ze sztucznej inteligencji. Wydawca i londyńska Commonwealth Foundation badają sprawę, ale różne ślady wskazują, że zarzuty mogą być prawdziwe. Np. prof. Ethan Mollick z Uniwersytetu Pensylwanii napisał wprost, że opowieść jest w 100 proc. wygenerowana przez AI. Chodzi o styl, składnię, budowę, a także mętne wyjaśnienia składane przez egzotycznego literata, który podobno ze względów zdrowotnych najpierw miał dyktować treść do smartfona, a potem, spisaną automatycznie, poprawiać. Niektórzy nie mają nawet pewności, czy Nazir w ogóle istnieje.