Europa coraz częściej uświadamia sobie, że przyszłość bezpieczeństwa, gospodarki i stabilności nie rozstrzyga się wyłącznie w Brukseli, Berlinie czy Paryżu. Coraz większe znaczenie ma Afryka – kontynent młody, dynamiczny, bogaty w surowce i jednocześnie boleśnie doświadczony przez historię. Właśnie dlatego wspólne posiedzenie Parlamentu Europejskiego i Parlamentu Panafrykańskiego w Eswatini, w którym wziąłem udział w ubiegłym tygodniu, jest wydarzeniem znacznie ważniejszym, niż wielu europejskim politykom się wydaje.

To nie jest wyłącznie dyplomatyczne spotkanie i seria oficjalnych przemówień. To symbol zmieniającego się świata, w którym Afryka coraz głośniej mówi własnym głosem i coraz mocniej domaga się podmiotowego traktowania.