Pożar w Puszczy Solskiej, który wybuchł 5 maja, dokonał ogromnych zniszczeń. W akcji gaśniczej brało udział ponad 1000 osób. Niestety, podczas walki z żywiołem doszło do ogromnej tragedii - w wypadku samolotu biorącego udział w akcji gaśniczej zginął pilot. W tej sytuacji Michał Żmihorski, zastępca dyrektora Instytutu Ochrony Środowiska – Państwowego Instytutu Badawczego ds. naukowych, zamieścił w mediach społecznościowych wpis odnoszący się do pożaru o tym, że „nie ma się co martwić”, gdyż „po prostu ten las się trochę zmieni”. Z odpowiedzi Ministerstwa Klimatu i Środowiska na pytania portalu wPolityce.pl wynika, że resort zarządzany przez Paulinę Hennig-Kloskę nie zamierza wyciągać jakichkolwiek konsekwencji wobec Żmihorskiego.

Pożar na ogół nie jest przyrodniczo bardzo szkodliwy, po prostu ten las się trochę zmieni, nie ma się co martwić

— taki wpis na Facebooku w czasie walki służb z pożarem w Puszczy Solskiej zamieścił Michał Żmihorski, ekolog, zastępca dyrektora Instytutu Ochrony Środowiska – Państwowego Instytutu Badawczego ds. naukowych

Reakcja z PSL

Na powyższy wpis wówczas stanowczo zareagowała Urszula Pasławska, posłanka, wiceprezes Polskiego Stronnictwa Ludowego.

Niedopuszczalny wpis doradcy MKiŚ, gdy płoną lasy, dzieje się dramat ludzi i przyrody. Czas na pilny przegląd kadr

— napisała wówczas na platformie X Urszula Pasławska, oznaczając we wpisie minister klimatu i środowiska Paulinę Hennig-Kloskę, ministra spraw wewnętrznych i administracji Marcina Kierwińskiego i samo MSWiA.

Co istotne, Instytutu Ochrony Środowiska – Państwowego Instytutu Badawczego jest nadzorowany przez Ministerstwo Klimatu i Środowiska, zatem resort kontrolowany przez Paulinę Hennig-Kloskę mógłby wyciągnąć konsekwencje wobec Żmihorskiego. Okazuje się jednak, że tego nie zrobi.

Ministerstwo odcina się od opinii Żmihorskiego

Poprosiliśmy Ministerstwo Klimatu i Środowiska o odniesienie się do wpisu Żmihorskiego, dodając też konkretne pytanie, czy resort wyciągnie zamierza wyciągnąć konsekwencje wobec autora wspomnianego wpisu. Odpowiedź przyszła dopiero po 12 dniach.

Wpis w mediach społecznościowych dr hab. Michała Żmihorskiego, wicedyrektora ds. naukowych IOŚ-BIP, biologa zajmującego się ochroną przyrody, dotyczący pożaru lasu w Puszczy Solskiej, został sformułowany z perspektywy przyrodniczej i nie jest stanowiskiem Ministerstwa

— odpowiedział portalowi wPolityce.pl resort kontrolowany przez Paulinę Hennig-Kloskę, uznając za zamykające sprawę po prostu odcięcie się ministerstwa od opinii Żmihorskiego.

Zagrożenie pożarowe jest i pozostaje istotnym wyzwaniem z perspektywy gospodarki leśnej i ochrony przyrody. Pożar, szczególnie tak duży jak ten w Puszczy Solskiej, jest znacznym zagrożeniem dla ludzi, przyrody i powodem poważnych strat ekonomicznych, a poprawa retencji wodnej jest wskazana jako skuteczne działanie przeciwpożarowe. MKiŚ aktywnie działa w kierunku promowania retencji wodnej w lasach i odtwarzania mokradeł, również w celu minimalizacji zagrożenia pożarowego

— zapewnił resort.

„Oczekiwałabym jednak pewnej refleksji ministerstwa”

Urszula Pasławska, posłanka PSL, która krytykowała wpis Żmihorskiego, w rozmowie z portalem wPolityce.pl nie ukrywała, że spodziewałaby się bardziej stanowczej reakcji ministerstwa w tej sprawie.

Rozumiem, że można tu mówić o perspektywie przyrodniczej, trudno mi dyskutować z opiniami ludzi, którzy zajmują się tymi sprawami, ale tutaj istotny był też kontekst tej sprawy. Przyroda była niszczona, dorobek życia ludzi po prostu płonął. W związku z tym taki komentarz był bardzo niemoralny, po prostu głupi

— zaznaczyła Pasławska.

Oczekiwałabym jednak pewnej refleksji ministerstwa co do doboru współpracowników i przegląd kadr. Gdyby ministrem klimatu i środowiska był przedstawiciel PSL-u, to taka osoba na pewno nie pełniłaby żadnych funkcji, na których obsadzenie wpływ ma ten resort. Nie jestem ministrem, nie mam sprawczości w tym zakresie, mogę tylko publicznie prezentować swoje stanowisko. Zaniechanie w tej kwestii personalnej na pewno jest dużym błędem ministerstwa, w kontekście wszystkich tych, którzy byli zaangażowani w pomoc po pożarze. O ile trudno oceniać kontekst biologiczny tego wpisu, to jego kontekst czasowy i nawiązanie do tej konkretnej sytuacji powodują, że był niedopuszczalny

— dodała.