Sport nie jest ani lewicy, ani prawicySport nie jest ani lewicy, ani prawicy. "Z biegiem lat coraz bardziej doceniam konieczność aktywności fizycznej"

Fizyczna tężyzna na pewno jest pozytywną cechą społeczeństw, wspiera ich dynamikę. Doceniły to nowoczesne państwa – zarówno totalitarne, jak i demokracje. Pierwsze budowały „nowego człowieka”, a w drugich masowy sport skonsumował rynek. Nigdy jednak nie jest przepisem na automatyczny sukces i zdrowie. Ale bardzo im pomaga.

Od wielu miesięcy spacerując z psem, spotykam regularnie biegającego 35-latka, z zawodu policjanta. Jeszcze kilka lat temu, gdy sam wybierałem się na przebieżki, patrzył na mnie raczej ze zdziwieniem. Ale i u niego zdecydowały względy zawodowe i wiek. Policja stawia wymagania, regularnie egzaminując funkcjonariuszy ze sprawności fizycznej. Zgodnie z ustawą policjant jest obowiązany utrzymywać sprawność fizyczną, więc dobra kondycja jest właściwie wpisana w zawód, w którym trzeba opanować techniki interwencji lub udać się w pościg. Podobnie w wojsku, czasy otyłych i przysadzistych szwejów odbębniających swoją służbę dawno minęły. W dobrym tonie jest coś trenować, chodzić na siłownię, biegać, pływać i utrzymywać formę. Z pewnością pomogła w tym profesjonalizacja armii, a także dobre wzorce, które do sił zbrojnych przywędrowały choćby przez kontakt z armiami NATO-wskimi. Sprawność fizyczna to także fundament gotowości żołnierzy Wojsk Obrony Terytorialnej do działania, bo organizm przyzwyczajony do wysiłku fizycznego łatwiej zniesie wyzwania związane z intensywnym szkoleniem. Również i do obowiązków terytorialsów należy samodzielne utrzymywanie formy.