Rusza odbudowa Pałacu SaskiegoRusza odbudowa Pałacu Saskiego. "Troska o architektoniczne dobra kultury, o narodowe dziedzictwo"

Wedle pierwotnych założeń Pałac Saski miał zostać ukończony do 2010 r. Podczas prac archeologicznych w okolicach Grobu Nieznanego Żołnierza odsłonięto również fundamenty pałacu.
Każda budowla stanowi element przestrzennego kontekstu, scenografii, w której rozgrywa się zbiorowa teraźniejszość determinowana przez przeszłość. Dzieła architektoniczne są źródłem wiedzy o historii, a także budulcem tożsamości ludzi, dla których stanowią tło codzienności i zarazem łącznik z pokoleniami, które już odeszły i odcisnęły na nich ślad minionych bardziej lub mniej doniosłych wydarzeń.
Niszczenie architektonicznych dóbr kultury, obiektów ważnych dla danego narodu stanowi nieprzypadkowy element wojen, o których czytamy na kartach książek i które widzimy od kilku miesięcy w relacjach z napaści Rosji na Ukrainę. W czasie II wojny światowej nie przypadkiem Niemcy odzierali Warszawę z jej najważniejszych zabytków, a po wojnie Rosjanie wyburzali kwartały secesyjnych kamienic ulic Chmielnej, Złotej, Siennej, Śliskiej, Pańskiej, Zielnej i Wielkiej, by wznieść mający górować nad polską stolicą Pałac Kultury i Nauki, którego pomysłodawcą był sam Józef Stalin. Architektura jest naszym dziedzictwem, punktem odniesienia i wizytówką każdego z narodów wpływającą na poczucie własnej wartości. Stalinowski pałac w centrum Warszawy, symbolizujący oprawcę Polaków i marionetkowe sowieckie rządy okresu PRL, z racji swoich gabarytów pozostanie zapewne na dłużej elementem panoramy stolicy, ale jego miejsce powinno na zawsze pozostać w cieniu budowli przypominających najlepsze tradycje Rzeczypospolitej.
