Czyja będzie Polska? – to pytanie pierwszy głośno i stanowczo zadał premier Jan Olszewski pamiętnego 4 czerwca 1992 r. w czasie „nocnej zmiany”, „nocy teczek”. To wtedy wrogie ubeckie gremia obaliły jego rząd.

Jan Olszewski mówił wyraźnie, że przeprowadzenie lustracji jest absolutnie konieczne, jeśli chcemy odzyskać elementarne warunki do samodzielności i suwerenności. Podkreślał, że naród polski powinien mieć poczucie, że wśród rządzących nie ma ludzi, którzy pomagali UB i SB utrzymywać Polaków w zniewoleniu, uważał, że tacy ludzie są zagrożeniem dla wolnej Polski. Tak czytelnego i jasnego postawienia sprawy budowy wolnej Polski wystraszyli się nawet ci, których mecenas Olszewski bronił w procesach politycznych w PRL. Możemy zobaczyć na zachowanych nagraniach filmowych, w jaką furię wpadli wówczas Jacek Kuroń i reszta jego kolegów, niby zwolenników niepodległej Polski.