W 1941 r. Leon Kozłowski, były premier RP, archeolog, działacz sanacyjnego BBWR i minister reform rolnych, przedostał się z sowieckiej niewoli przez front wschodni na stronę niemiecką. Gotowością do współpracy z III Rzeszą zaszokował zarówno polską emigrację, jak i krajowe podziemie. Jak doszło do upadku tak ważnego polityka II RP i dlaczego jego nazwisko niemal całkowicie zniknęło z polskiej pamięci historycznej?

Podczas II wojny światowej Polska stworzyła największą strukturę konspiracyjną w okupowanej przez Niemców Europie. Polskie Państwo Podziemne pozostaje fenomenem na skalę światową, a w walkę z niemieckim i sowieckim okupantem zaangażowały się miliony obywateli. Ale jak w każdym społeczeństwie, także tutaj znaleźli się ludzie gotowi zdradzić własne państwo i podjąć współpracę z najeźdźcą. Do grona kolaborantów zaliczano donosicieli, szmalcowników, osoby wydające lub mordujące Żydów, a także ludzi demonstracyjnie utrzymujących bliskie relacje z okupantem oraz urzędników nadgorliwie wykonujących polecenia władz niemieckich i sowieckich.