2,5 tys. lat temu chiński myśliciel Sun Tzu napisał w „Sztuce wojny”, że „pokonanie przeciwnika bez walki to szczyt umiejętności wodza”. Różnego rodzaju kombinacje praktyk psychologiczno-informacyjnych – oddziaływania na myślenie, zachowanie i sposoby postępowania ludzi – stosowano także w Imperium Mongolskim i Bizancjum.

Rozwój środków masowego przekazu, teorii propagandy i komunikacji masowej od połowy XIX w. przyniósł powszechne wykorzystanie technik oddziaływania psychologicznego jako narzędzia w polityce. Spełniają one swoją funkcję także współcześnie. Osłabianiu przeciwnika i pozbawianiu go woli walki służą propaganda, manipulacja i szeroko pojęta dezinformacja, mające na celu rozbicie społeczeństwa, wewnętrzne zantagonizowanie, wyeliminowanie patriotyzmu i pozbawienie zatomizowanych jednostek woli walki.