Doniesiono z Wiednia, że planowane od lat wystawienie w tym mieście pomnika króla Jana III Sobieskiego nie jest możliwe. Powodów podano bardzo wiele, bardzo różnych… w sumie austriackie gadanie, które ma ukryć prawdę o polskim zwycięstwie nad turecką nawałą pod wodzą Kara Mustafy w 1683 r. Wielkie zwycięstwa o strategicznym znaczeniu wymagają dobrej pamięci. Stąd potrzeba stawiania pomników chwały – ku pokrzepieniu serc zwycięzców i ku przestrodze napastliwych agresorów.

W naszym szczególnym przypadku zawiła logika dziejów sprawiła, że obroniony przez Polaków Wiedeń chętnie wziął udział w rozbiorach Rzeczypospolitej, a kongres wiedeński przyklepał ten paskudny akt na następne 100 lat. Odebranie narodowi własnego państwa jest prawdziwą tragedią.