Nie tylko 11 listopada. „Co naprawdę świętowali Polacy w II RP?"Nie tylko 11 listopada. „Co naprawdę świętowali Polacy w II RP?"

Mimo 123 lat zaborów Polacy nie zapominali o ważnych wydarzeniach z historii Rzeczypospolitej, jej bohaterach i symbolach. Wręcz przeciwnie, pamięć o nich nabierała szczególnego znaczenia właśnie dlatego, że nie istniało niepodległe państwo, które mogłoby oficjalnie pielęgnować narodowe tradycje.

Władze państw zaborczych próbowały ograniczać patriotyczne inicjatywy. Szczególnie niechętnie patrzono na zgromadzenia, które mogły się przerodzić w manifestacje narodowe.

Pamięć o Konstytucji 3 maja

Jedną z najważniejszych rocznic była data uchwalenia Konstytucji 3 maja 1791 r. Ustawa Rządowa, będąca próbą naprawy ustroju I Rzeczypospolitej, z czasem stała się symbolem suwerenności i polskich ambicji stworzenia nowoczesnego państwa. Jej znaczenie wzmacniało to, że już rok po jej uchwaleniu doszło do wojny z Rosją, konfederacji targowickiej, a następnie do kolejnych rozbiorów. Dla Polaków żyjących pod obcymi rządami rocznica 3 maja miała więc wyjątkową wagę. Jej publiczne obchodzenie spotykało się z ostrą reakcją zaborców, co tylko umacniało przekonanie o jej znaczeniu.