By wierzyć w sens swoich wspólnot, ludzie potrzebują czegoś więcej niż prawo, administracja i ekonomia.

Parę dni temu o poranku, gdy w Warszawie dzień się rozkręcał, dostałam od męża esemesa z Korei Południowej (tam panował środek dnia). Przysłał zdjęcie posągu, jak sądziłam – Buddy, z dopiskiem: „W muzeum zalecają, by siedzieć naprzeciw i medytować”. Zareagowałam półżartem: