Kto decyduje w ONZ? "Wojna obnaża słabość systemu ONZ"Kto decyduje w ONZ? "Wojna obnaża słabość systemu ONZ i podważa zasadność istnienia ONZ "

Z badań prowadzonych w ciągu wielu lat wynika, że różne instytucje, agencje Organizacji Narodów Zjednoczonych należą do najmniej efektywnych na świecie.
Po zakończeniu II wojny światowej podpisano Kartę Narodów Zjednoczonych. Organizacja Narodów Zjednoczonych miała pomagać w zapobieganiu konfliktom i bronić praw człowieka. W ramach systemu ONZ główną odpowiedzialność za utrzymanie międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa ponosi Rada Bezpieczeństwa, składająca się z 10 członków rotacyjnych i 5 stałych: USA, Wielkiej Brytanii, Francji, Chin i Rosji. Ta piątka posiada prawo weta i może zablokować każdą rezolucję. Często paraliżuje to Radę.
Pogorszenie skuteczności ONZ pogłębiło się w 1964 r., kiedy 77 państw członkowskich połączyło siły, aby zrównoważyć władzę sprawowaną przez kraje zachodnie, będące głównym źródłem finansowania organizacji. G-77, obecnie skupiająca aż 134 ze 195 członków ONZ, szybko rozszerzyła swoje wpływy w systemach organu, w szczególności w jego komisjach budżetowych. W skład grupy wchodzą kraje od Ameryki Łacińskiej i Karaibów po Afrykę oraz region Azji i Pacyfiku, od krajów najsłabiej rozwiniętych po małe, rozwijające się państwa wyspiarskie. Analizy statystyczne głosowań na forum ONZ wskazują, że solidarność grupy pozostaje nienaruszona. G-77 posiada decydujący wpływ na obsadzanie kadr urzędniczych ONZ. Z badań prowadzonych w ciągu wielu lat wynika, że różne instytucje, agencje Organizacji Narodów Zjednoczonych należą do najmniej efektywnych na świecie. Przykładem polityki kadrowej zdominowanej przez państwa niedemokratyczne jest m.in. działalność Światowej Organizacji Zdrowia, której nieudolność była widoczna zwłaszcza w czasie pandemii koronawirusa.
