Akceptowana przez obecnie rządzących wulgarność własnych ministrów, posłów albo po prostu szeregowych polityków programowo zaciera różnice między tym, co właściwe, a tym, co niewłaściwe, niszcząc resztki autorytetu państwa.

Krajowa scena polityczna ulega gwałtownym przeobrażeniom. Zmiana pokoleniowa narzuca ich szybkie tempo. W życie polityczne wkraczają przedstawiciele coraz młodszych roczników, a do tego ludzie z bardzo różnych środowisk, często o dyskusyjnym wykształceniu i doświadczeniu zawodowym oraz życiowym. Polityczny awans społeczny przyspiesza pojawienie mgławicowych i często sezonowych ugrupowań politycznych. Takich jak ruch Kukiz ‘15, partie Janusza Palikota, wykreowana i zaraz zwinięta Nowoczesna czy Polska 2050 Szymona Hołowni, będących sprężynami do politycznej kariery nie tylko dla zawodowych wyjadaczy, lecz także ludzi zupełnie przypadkowych.