Ewa Kowalewska, Prezes Forum Kobiet Polskich zwraca uwagę na to, że Karta Dużych Rodzin i możliwość odliczeń podatkowych dla rodzin to listek figowy, którym przykrywana jest antyrodzinna polityka obecnego rządu i prezydenta.

Rządy PO i Bronisława Komorowskiego to dramat dla rodzin. Głodne dzieci, bieda i emigracja zarobkowa rodziców

Jako dowód swojej tezy Kowalewska podaje, m. in. przeforsowanie ideologicznej konwencji przemocowej CAHVIO zmierzającej do demontażu rodziny, wolny dostęp do wczesnoporonnej pigułki „dzień po” nawet nastoletnich dziewcząt, atakowanie „Wychowania do życia w rodzinie” w szkołach, wysoki poziom bezrobocia czy biedy, szczególnie dotykającej najmłodszych.

Dyskutując o kwestii polityki społecznej wobec polskich rodzin warto przypomnieć „Deklarację w Sprawie Polityki Rodzinnej” podpisaną przez przedstawicieli Rządu RP i Konferencji Episkopatu Polski z 19 listopada 2008 r.

W tej Deklaracji stwierdza się, że rodzina powinna być podstawowym podmiotem działań państwa, a priorytetem polityki społecznej powinno być tworzenie optymalnych warunków dla zakładania i funkcjonowania rodzin w Polsce. Rząd RP zobowiązał się do przyjęcia w pierwszym kwartale 2009 r. programu „Solidarność pokoleń. Działania na rzecz dzieci i rodzin”. Program taki do dzisiaj nie powstał, a większość uznanych w Deklaracji zobowiązań nie została zrealizowana, chociaż nie wszystkie wymagały nakładów finansowych.

Za priorytetowe uznano wówczas następujące zagadnienia polityki rodzinnej:

1 Pilne i stopniowe zwiększenie nakładów z budżetu państwa na rodzinę, aby osiągnęły średni poziom krajów Unii Europejskiej.

2 Umożliwienie rodzicom łączenie ról rodzinnych i zawodowych. Szczególnie cenne są działania zmierzające do stworzenia im realnej możliwości wyboru pomiędzy wychowywaniem swoich dzieci w domu, a możliwością korzystania z opieki nad dziećmi poza domem.

3 Pomoc materialną rodzinom wielodzietnym, w których wychowuje się 1/3 polskich dzieci, w których sytuacja jest najtrudniejsza.

4 Wspieranie rodzin najsłabszych dochodowo poprzez rozwój systemu świadczeń rodzinnych. W 2009 r. miała zostać dokonana rewizja progów dochodowych oraz wysokości świadczeń rodzinnych i dodatków do nich. Rząd zobowiązał się do kontynuowania działań zmierzających do utrzymania 7-proc. stawek VAT na artykuły dziecięce oraz przywrócenia pomocy dla ubogich kobiet w ciąży.

5 Rozwój systemu pozwalającego rodzinom wychowującym dzieci niepełnosprawne na wsparcie dochodowe rodziców rezygnujących z pracy w celu opieki nad swoimi dziećmi oraz zapewnienie im odpowiedniego zabezpieczenia emerytalnego. Dla rodziców, którzy mogą i chcą kontynuować aktywność zawodową, a także dla lepszej integracji społecznej niezbędne jest budowanie systemu wsparcia rodziców, który pozwoli im na pozostawienie dzieci w trakcie dnia pod kompetentną opieką.

6 Przeciwdziałanie kryzysom i rozpadowi rodzin. Niepokoi rosnąca liczba rozwodów i separacji. Niezbędne jest wsparcie małżeństwa, również poprzez rozwój poradnictwa rodzinnego i przygotowanie młodzieży do założenia rodziny. Ważne jest także poprawienie prawa rodzinnego, m.in. przez zwiększenie roli mediacji pomiędzy małżonkami, co ma przyczynić się do rozwiązania problemów w małżeństwie.

7 Wzmocnienie ochrony dziecka i rodziny przed przemocą w środowisku pracy, szkoły, rodziny i w mediach.

8 Rozwijanie rodzinnych form opieki nad dziećmi pozbawionymi opieki rodziców biologicznych przy jednoczesnym ograniczaniu instytucjonalnych form opieki. Rozwijanie profilaktyki, aby do sytuacji umieszczania dzieci poza rodziną biologiczną dochodziło jak najrzadziej.

9 Przy formułowaniu nowych rozwiązań prawnych wprowadzenie obowiązku przedstawienia skutków tych regulacji dla funkcjonowania rodzin.

Czas na zmianę w podejściu do polityki rodzinnej. Musi być ona aktywna i adekwatna do problemów rodzin by autentycznie je wzmacniać.