Nowe fakty i pytania po zamachu. Co ukrywa Kierwiński?M. Nykiel: Nowe fakty i pytania po zamachu. Co ukrywa Kierwiński?

kierwinski mswia.webp
Marcin Kierwiński / mswia.gov.pl
FacebookTwitter

Z informacji, do których docieramy wynika, że bohaterscy policjanci, którzy powstrzymali rzeź w Krakowie i unieszkodliwili zamachowca, znaleźli się na placu boju zupełnie przypadkiem. Mieli jechać po jedzenie dla dyżurnego. Gdyby nie ich wyjątkowa czujność i błyskawiczna reakcja, skala zbrodni mogła być niewyobrażalna. Dlaczego nie było wystarczającego zabezpieczenia? W tej sprawie nie zgadza się nic. Jest coraz więcej pytań i coraz mniej odpowiedzi. Pewne jest jedno – od pierwszych chwil narzucono rządową, kłamliwą narrację, dokładnie tak, jak po katastrofie smoleńskiej. Ktokolwiek wyrażał wątpliwości i wskazywał fakty, był atakowany i eliminowany z debaty. Marcin Kierwiński w porozumieniu z Donaldem Tuskiem, puścił w świat obrzydliwe łgarstwo o „skrajnie prawicowych fascynacjach”, aby wykorzystać to przeciwko Polsce w kolejnych dniach.

Dziś pochowano zamordowaną rodzinę Michała Oksińskiego - rodziców i siostrę. Nie żyje też sprawca bestialskiego zamachu w Krakowie, gdzie 7 listopada zabił 6 osób i postrzelił kilkanaście. Tajemnicę przygotowań i inspiracji zabrał ze sobą i nigdy jej nie poznamy. A jednak nawet kwestia okoliczności jego śmierci budzi wątpliwości. Był przecież starannie zabezpieczony, ubrany w kamizelkę kuloodporną, hełm, nakolanniki, rękawiczki. Niemal całkowicie odsłonięci byli bohaterscy policjanci, nad którymi miał potężną przewagę. Od chirurgów, którzy udzielali pomocy na miejscu strzelaniny wiemy, że sprawca był lżej ranny niż funkcjonariusze. Dlaczego więc nie zdołano go uratować? Mimo wszystko, wiele można dowiedzieć się po śladach, które zostawił, gdybyśmy mieli szansę uzyskać rzetelne odpowiedzi na stawiane pytania.

Nadal obowiązuje histeryczny zakaz mówienia o tym, że na Rynku Głównym przez co najmniej 30 minut po strzelaninie nie było radiowozów policji ani wystarczających sił prewencji. Pojawili się po pewnym czasie pojedynczy policjanci, którzy przybiegli z manifestacji w obronie TK, która miała miejsce przy Pl. Matejki, ale przez blisko trzy kwadranse teren, na którym leżeli zabici i ranni zabezpieczała Straż Miejska.

Z informacji, do których docieramy wynika, że bohaterski patrol – st. szer. Jakub Kulik i Artur Morański – znaleźli się w okolicy Rynku przypadkiem. Dyżurny miał ich wysłać na ul. Sienną po jedzenie. Usłyszeli strzały i wezwanie, więc rzucili się w pościg. Gdyby nie oni, rzeź dokonana przez zamachowca byłaby niewyobrażalna. Oksiński miał przy sobie jeszcze ok. 500 nabojów.

Wiemy też, że tego dnia aż 141 policjantów oddziału prewencji zostało wysłanych z Krakowa do Warszawy. Dzień wcześniej odbywały się Derby, więc część funkcjonariuszy miała wolne po służbie. Rynek nie był więc w pełni zabezpieczony. Gdyby na miejscu obecne były na stałe uzbrojone patrole, jak wymaga tego podwyższony stan alarmowy BRAVO, policja mogłaby zablokować napastnika już po pierwszych strzałach na Sławkowskiej. Dowiadujemy się też, że nie było także w Krakowie kontrterrorystów, których gen. Boroń wysłał do województwa warmińsko-mazurskiego.

Pytań jest znacznie więcej, ale władza robi wszystko, by nigdy nie padły.

  • Skoro Michał Osiński był „dziwny”, to jakim cudem w marcu otrzymał pozwolenie na broń? Procedura testowa jest niezwykle wymagająca i zakłada m.in. badania psychologiczne, psychiatryczne oraz wywiad środowiskowy. Czyżby więc sprawę załatwiała pozycja jego ojca? Jako były mundurowy posiadał kilka sztuk broni. Łącznie z synem mieli ich 11.
  • Czy młody chłopak, mający pozwolenie na broń i mieszkający z takim arsenałem, był pod obserwacją służb? Czy przeglądane przez niego strony, o których mówi Żurek, zostały wyłapane na jakimś radarze? Czy polskie służby w ogóle prowadzą tego rodzaju skuteczne działania rozpoznawcze?
  • Kto i gdzie przeszkolił go z taktyki bojowej? Czy przeszkolono innych potencjalnych zamachowców?
  • Skąd miał środki na amunicję, specjalistyczny osprzęt i drogie umundurowanie? Znaleziono przy nim cztery sztuki broni palnej: dwa karabiny AR-15 oraz dwa pistolety, a także kilkaset sztuk amunicji różnych kalibrów. Pracował w magazynie, rodzina nie wyglądała na przesadnie zamożną.
  • Czy miał współpracowników? W aucie znaleziono cztery telefony komórkowe. Prokuratura twierdzi, że nie uzyskała jeszcze dostępu do ich zawartości. Dlaczego więc na rządowych konferencjach powtarzany jest przekaz, że działał sam?
  • Kto stał za dezinformacją wizualną? W sieci pojawiły się próby fałszowania zdjęć – m.in. wygenerowane przez AI zdjęcie w koszulce z symbolem Falangi, mające uwiarygodnić motyw prawicowy oraz próby przypisania naszywek ukraińskiego pułku Azow zamiast naszywki pirackiej.
  • Dlaczego wejście kontrerrorystów do mieszkania miało miejsce dopiero ok. 22, skoro tuż po 15. znana była policji jego tożsamość. Poruszał się samochodem ojca, więc ustalenie adresu nie stanowiło problemu.
  • Jak to możliwe, że nikt w bloku nie słyszał co najmniej sześciu wystrzałów? Wiemy, że martwe były też dwa koty, więc możliwe, że strzałów było 8. Nawet, gdyby użył tłumika, nie da się całkowicie wyeliminować dźwięku. Są też rozbieżności co do informacji o morderstwie dokonanym podczas snu. Jedna z ofiar znaleziona została w kuchni. Nie spała, więc trudno sobie wyobrazić, że wszystko odbyło się w ciszy. Aby tego uniknąć, trzeba byłoby dokonać zabójstwa wszystkich osób w tej samej chwili…
  • Dlaczego kontrerroryści dokonując szturmu na mieszkanie krzyczeli kilkakrotnie „pokaż ręce”? Premier twierdził na konferencji, że martwe ciała były widziane z wpuszczonego do mieszkania drona. Czy stałą praktyką jest wydawanie powyższego polecenia martwym ciałom leżącym w plamie krwi?

To tylko część pytań, na które trzeba rzetelnie odpowiedzieć. Szerzej opisuję je w dzisiejszym numerze tygodnika „Sieci”. Wydaje się, że sprawa jest znacznie bardziej zagmatwana, niż mogłoby się wydawać. Dziennikarze, którzy chcą dociec prawdy są bezwzględnie uciszani i zastraszani. Zupełnie tak, jak po katastrofie smoleńskiej. Wtedy także ogłoszono „winnych” kilka minut po tragedii. Ci sami ludzie snuli kłamliwą narrację, a te same media ją powielały.

Marzena Nykiel: Zakazana prawda. "Okłamał cały świat. Nie przeprosił. Nie podał się do dymisji. To nie błąd. To metoda"

FacebookTwitter

Czekamy na Wasze maile z uwagami i komentarzami: [email protected]. Dołącz do naszej społeczności, wykup dostęp do STREFY PREMIUM. Subskrybuj
To najlepsza forma wsparcia naszych mediów.

Jak wesprzeć telewizję wPolsce24?

Zachęcamy do:

  • dokonywania wpłat przez stronę wesprzyj.wpolsce24.tv
  • lub przekazania darowizny bezpośrednio na rachunek bankowy: 69 1020 4900 0000 8202 3036 2577 (odbiorca: Fratria SA, tytuł przelewu: Darowizna)
  • oglądania wPolsce24 jak najczęściej i jak najdłużej
  • mówienia o nas innym, żeby telewizja wPolsce24 zyskiwała coraz więcej wiernych Widzów

Przetwarzamy dane osobowe Darczyńców zgodnie z informacją w linku.

Redaktor Naczelny:
Łukasz Wróblewski
Zespół:
Joanna Jaszczuk, Adam Kacprzak, Tomasz Karpowicz, Robert Knap, Adam Stankiewicz, Kamil Kwiatek, Natalia Wierzbicka, Adrian Siwek, Adam Bąkowski, Sławomir Cedzyński.
Autorzy:
Wojciech Biedroń, Jacek Karnowski, Marzena Nykiel, Goran Andrijanić, Marek Budzisz, Jerzy Jachowicz, Grzegorz Górny, Aleksandra Jakubowska, Stanisław Janecki, Dorota Łosiewicz, Dariusz Matuszak, Andrzej Potocki, Marek Pyza, Aleksandra Rybińska, Marcin Wikło, Piotr Gursztyn, Jerzy Szmit.