Mowa ciała obnażyła Tuska. Nie wiedział co zrobić z rękamiMowa ciała obnażyła Tuska. Nie wiedział co zrobić z rękami

Otwierając obradę, głowa państwa bez jakichkolwiek dyplomatycznych uników nawiązała do skandalicznych wydarzeń i siłowej próby pacyfikacji Trybunału Konstytucyjnego, obarczając pełną winą i odpowiedzialnością personalnie premiera Donalda Tuska. Riposta Prezydenta wywołała po drugiej stronie stołu bardzo nerwowe reakcje, które skrupulatnie zarejestrowały obiektywy kamer.

Eksperci od analizy mowy ciała i psychologii wyrazu mieliby w tym przypadku użytek z pełnego wachlarza podręcznikowych objawów skrajnego stresu:

• Trzęsące się dłonie Tuska: Zbliżenia kamer nie pozostawiły złudzeń – u szefa rządu wyraźnie widać było drżenie rąk i niemożność opanowania mikroruchów, co u liderów politycznych jest jasnym sygnałem utraty kontroli nad emocjami oraz świadomością znalezienia się pod ścianą.

• Mowa ciała Kosiniaka-Kamysza: Siedzący obok wicepremier nerwowo i raz po raz pocierał twarz, co w analizie behawioralnej stanowi klasyczny gest samouspokojenia (tzw. pacyfikator) stosowany nieświadomie w sytuacjach wysokiego napięcia i poczucia zagrożenia.

• Unikanie wzroku i spięta postawa: Zamiast pewności siebie i rewolucyjnego rezonu, u wierchuszki koalicji widać było głębokie zmieszanie, usztywnienie sylwetki oraz uciekanie wzrokiem przed stanowczym spojrzeniem Prezydenta RP.

Kamery pokazały prawdę, której nie przykryje żaden przekaz dnia ani konferencja prasowa. Gdy przychodzi do bezpośredniej konfrontacji z organem konstytucyjnym i twardego rozliczenia z bezprawnych działań, mowa ciała polityków władzy mówi wszystko: pod maską hardości kryje się czysta panika i świadomość konsekwencji, jakie niosą ze sobą podejmowane decyzje.

Zespół wPolityce.pl