Kwaśniewski najlepszym prezydentem? Ta analiza mówi wszystko

Aleksander Kwaśniewski zdecydowanie wygrał sondaż na najlepszego prezydenta po 1989 r., ale jego wynik nie wywołał w sieci fali uznania dla dokonań byłej głowy państwa. Przeciwnie – analiza Res Futura pokazuje, że znacznie mocniej przebiły się wspomnienia o alkoholu, PZPR i kompromitujących momentach jego prezydentury.

Wynik sondażu jednoznaczny, reakcje już nie

Ośrodek analityczny Res Futura przeanalizował reakcje w internecie na badanie United Surveys. Monitoring z 8–9 sierpnia 2026 r. objął treści o łącznym zasięgu bliskim 2 mln.

Kwaśniewski zdeklasował w badaniu swoich konkurentów, ale internetowa dyskusja szybko pokazała, że jego wysoka pozycja nie przekłada się automatycznie na społeczną ocenę całego dorobku.

Najmocniej powtarzały się dwa skojarzenia: alkohol i PZPR. W znacznie mniejszym stopniu dyskutowano o integracji europejskiej, NATO czy innych sprawach przypisywanych Kwaśniewskiemu.

To właśnie ta dysproporcja jest jednym z najważniejszych wniosków analizy. Krytyczne narracje są krótsze, bardziej emocjonalne i łatwiejsze do powielania. Wystarczy przywołać obraz z Charkowa albo partyjną przeszłość. Obrona Kwaśniewskiego wymaga natomiast przypominania faktów, kontekstu i całego dorobku jego prezydentury oraz wł.

74 proc. nie uznaje go za najlepszego

Res Futura oszacowała proporcje obu głównych narracji. Wynik jest dla Kwaśniewskiego zdecydowanie mniej korzystny niż sugerowałby sam sondaż:

Kwaśniewski zasłużenie jest najlepiej ocenianym prezydentem: 26 proc. [szacunkowe]

Kwaśniewski nie zasługuje na miano najlepszego prezydenta: 74 proc. [szacunkowe]

Ta wygląda szacunkowy rozkład narracji w monitorowanym internecie oparty na wspomniany sondaż, przygotowany przez Res Futura.

Zwolennicy Kwaśniewskiego podkreślają przede wszystkim jego udział w procesie wejścia Polski do NATO i Unii Europejskiej, prace nad nową konstytucją oraz umiejętność rozmawiania z wyborcami różnych stron sceny politycznej. To jednak argumenty wymagające szerszego kontekstu.

Najmocniejszy argument za tym, że Kwaśniewski nie zasługuje na miano najlepszego prezydenta, brzmi: to postać nierozerwalnie kojarzona z pijackim upokorzeniem na cmentarzu wojennym w Charkowie oraz z rodowodem w PZPR, których żaden dorobek dyplomatyczny nie równoważy. Obóz ten obejmuje też głosy podważające sam sondaż jako niereprezentatywny lub celowo zamówiony, a także takie, które przeciwstawiają Kwaśniewskiemu nie tyle konkretną postać, co całą klasę polityczną sprzed i po nim

- czytamy w analizie Res Futura.

Kwaśniewski przegrał walkę o narrację

W wymiarze politycznym wynik badania szybko zaczął żyć własnym życiem. Przeciwnicy obecnej prezydentury wykorzystali wysoką ocenę Kwaśniewskiego jako argument przeciwko Karolowi Nawrockiemu, choć pytanie sondażu dotyczyło prezydentów po 1989 r., a nie oceny obecnej głowy państwa.

To sprawiło, że badanie stało się elementem bieżącego sporu. Jednocześnie sam Kwaśniewski znalazł się w sytuacji paradoksalnej: formalnie wygrał sondaż, ale w internetowej dyskusji jego przeciwnicy mieli więcej amunicji do wykorzystania.

Najpierw kpina, potem pogarda

Najczęściej pojawiającą się emocją była kpina i ironia – 16 proc. [szacunkowe]. Jej źródłem stał się przede wszystkim kontrast między wysokim wynikiem Kwaśniewskiego a pamięcią o jego prezydenturze. Krótkie riposty i żarty łatwo przebijały się pod popularnymi wpisami.

Niewiele mniej – 14 proc. [szacunkowe] – stanowiła pogarda. Tu żart ustępował miejsca otwartemu odrzuceniu Kwaśniewskiego albo samego wyniku badania. Szczególnie mocne emocje pojawiały się przy odniesieniach do jego przeszłości partyjnej.

Złość i oburzenie – 12 proc. [szacunkowe] – skupiały się z kolei na samym sondażu. Część internautów uważała, że badanie niepotrzebnie otwiera debatę o przeszłości, inni kwestionowali jego wiarygodność i wskazywali na zleceniodawcę.

Po drugiej stronie znalazły się duma i nostalgia – 3 proc. [szacunkowe]. Ich autorzy wspominali prezydenturę Kwaśniewskiego jako okres większej stabilności i lepszego stylu sprawowania urzędu. Ta grupa zwykle zamykała się w środowisku lewicowym.

Jeszcze mniej było rozbawienia – 2 proc. [szacunkowe], rozumianego jako czysta uciecha z absurdalnego kontrastu między wynikiem sondażu a reakcjami na niego.

s/resfutura.pl