Nie tylko politycy! Od początku zamachu na media publiczne wolontariusze pełnią całodobowo „dyżury obywatelskie"

To pierwsza opozycyjna inicjatywa społeczna, która się zawiązała w reakcji na bezprawie władzy. Podjęli się całodobowego czuwania wokół gmachów siłą przejmowanych polskich mediów. Pełnią, jak to sami nazwali: „dyżury obywatelskie".

Spotkałem ich drugiego dnia zamachu na media. Wracając do siedziby TVP INFO z PAP o 6.00 rano (trzy godziny wcześniej wtargnął tam na czele ochroniarzy neoprezes Marek Błoński) zagadnęła mnie grupa 6-7 osób z polskimi flagami. Dwoje najmłodszych miało po dwadzieścia kilka lat, reszta była w średnim wieku. Już drugą dobę, rotacyjnie, czuwali pod wejściem do budynku, by wspierać obrońców w razie kolejnej próby siłowego przejęcia. Gdy robiliśmy sobie wspólne zdjęcie i ścisnęliśmy się tak, by zmieścić się w kadrze, poczułem jak wszyscy dygoczą z zimna. I oni już tak czuwają dzień w dzień i noc w noc - od 20 dni.

Sami sobie wyznaczyli dwie role. „Dyżury obywatelskie przy instytucjach państwa polskiego zagrożonych likwidacją lub prywatyzacją za 1 zł przez obecny rząd” - tak o pierwszym zadaniu mówi portalowi wPolityce.pl Grzegorz, który zorganizował jedną z największych i najbardziej regularnych grup pełniących dyżury obywatelskie. Drugi cel - to brzmi podniośle - „obrona niepodległości i suwerenności Polski”. Przy czym naprawdę te ochotnicze patrole pod budynkami mediów odegrały pewną rolę. W chwilach napięć i czy zorganizowanej akcji osiłków Sienkiewicza typowo w polskim stylu jakby znikąd pojawiały się grupki z polskimi flagami nagrywając telefonami łamanie prawa i okrzykami wspierając interwencje poselską. To nie jest bez znaczenia. Gdy pewnego dnia przez PAP, już po północy, życzyłem im rozejścia się na noc do domów jeden z posłów poprosił, by jednak zostali - ponoć służby zachowywały się spokojniej i bardziej wstrzemięźliwie przy takich oddolnie zebranych świadkach.

Gdy dekadę temu liberalne media wymyśliły „Komitet Obrony Demokracji” pompowały jego istnienie i promowały liderów (tak wielu z nich się później skompromitowało). Dyżury obywatelskie mają inny charakter - cichy, spokojny, bez rozgłosu i fajerwerków. Bywają pod Woronicza, nieustannie są pod Telewizyjną Agencją Informacyjną, dopóki broniono PAP - byli i tam.

Gdy przez setki dni pod budynkiem TAI codziennie o 19.30 krążyła grupka ludzi odtwarzająca muzykę „Dziennika Telewizyjnego” na transparentach czy w okrzykach były obelgi i hasła… mało wyszukane. Dlatego tak bardzo „Dyżury obywatelskie” uderzeją swoją odmiennością.

Kilka razy dziennie wymieniają się komunikatami, zdają relację czy aby w okolicy władze nie zwiększyły obstawy służb, informują się jak działać zgodnie z prawem i jak unikać prowokacji. Zaskakujący był komunikat z szóstego grudnia o 16.15, w którym koordynator wysłał dyżurującym fragment pisma Boecjusza, katolickiego teologa z VI wieku:

Ku pokrzepieniu, zobaczcie co ciekawego znalazłem: „Otóż sądzę, że bardziej pożyteczna jest dla ludzi fortuna przeciwna niż pomyślna. Pomyślna oszukuje, niepomyślna kształci. Fortuna pomyślna schlebianiem odwodzi niebacznych od prawdziwego dobra, zaś nieszczęscna przez przeciwności z powrotem sprowadza do prawdziwych wartości.

Czyżby ci zdeterminowani ochotnicy pilnujący mediów znaleźli najtrafniejszą diagnozę dla polskiej prawicy?