Przed wrześniowymi wyborami parlamentarnymi w Szwecji katolicka diecezja sztokholmska przypomina wiernym o odpowiedzialności za udział w życiu publicznym. W dokumencie Komisji Sprawiedliwości i Pokoju katolicy zostali zachęceni, by przy wyborze kandydatów zwracali szczególną uwagę na kwestie ochrony życia, w tym aborcji i eutanazji.

Wybory i sumienie

Autorzy dokumentu przypominają, że polityka, lokalna, regionalna i krajowa, jest jedną z przestrzeni, w których wierzący realizują odpowiedzialność wynikającą z wiary. Dlatego Kościół zachęca katolików nie tylko do głosowania, ale także do poznawania programów, udziału w debacie publicznej i – tam, gdzie to możliwe – do bezpośredniego zaangażowania politycznego.

Katolicka nauka społeczna, jak wskazuje dokument cytowany przez EWTN, rozróżnia wartości absolutne oraz sprawy roztropności praktycznej. Te pierwsze mają charakter nienegocjowalny. Do tych drugich należą m.in. bezpieczeństwo, gospodarka, klimat, przestępczość, migracja, polityka społeczna czy kwestia utworzenia rządu. W tych obszarach wierzący mogą dochodzić do różnych ocen, kierując się dobrem wspólnym, solidarnością i pomocniczością.

Sprawy życia

Inaczej dokument traktuje kwestie określone jako wartości absolutne. Za podstawową z nich uznaje „prawo każdego człowieka do życia od poczęcia do naturalnej śmierci”. Autorzy podkreślają, że w katolickiej nauce społecznej prawo to stanowi fundament zasady godności osoby ludzkiej, a także zaangażowania Kościoła na rzecz praw człowieka, sprawiedliwości i pokoju.

Dokument przypomina nauczanie zawarte w encyklice Evangelium vitae św. Jana Pawła II oraz w deklaracji Dykasterii Nauki Wiary Dignitas infinita. Jak wskazano, oba dokumenty potępiają aborcję i eutanazję jako „poważne naruszenia ludzkiej godności”.

Głos i prawo

W szwedzkim kontekście dokument zwraca uwagę na procedowaną zmianę konstytucji, która miałaby wpisać do katalogu praw podstawowych tak zwane „prawo” do aborcji. Autorzy zauważają, że propozycję tę popierają wszystkie obecne partie parlamentarne, podobnie jak obowiązujące ustawodawstwo aborcyjne.

To, że aborcja jest w ten sposób traktowana jako polityczna oczywistość, jest czymś, nad czym Kościół głęboko ubolewa, a wraz z nim wszyscy ludzie prawdziwie dobrej woli

— napisano w dokumencie.

Większe różnice między partiami dokument dostrzega w sprawie eutanazji. Wskazuje, że część ugrupowań opowiada się za bezwarunkowym zbadaniem możliwości jej legalizacji, podczas gdy inne sprzeciwiają się zarówno takiemu postępowaniu, jak i samej eutanazji. Dlatego autorzy zachęcają katolików, by najpierw rozważali, w jaki sposób ich głos może wpłynąć na ustawodawstwo dotyczące wartości absolutnych.

Szkoły i wolność

Dokument osobno podejmuje także temat szkół wyznaniowych. Autorzy zaznaczają, że nie istnieje jedna „katolicka” odpowiedź na pytanie o konkretny model finansowania szkół, ale z prawa do wolności sumienia i religii wynika, że szkoły wyznaniowe powinny móc istnieć i być realnie dostępne dla rodziców.

Bez partyjnego znaku

Komisja przestrzega równocześnie przed utożsamianiem katolicyzmu z jedną opcją polityczną.

Dwóch równie dobrych katolików, którzy pozwolili, by ich praktyczna mądrość była w równym stopniu oświecona przez wiarę, może i ma prawo dojść do zupełnie różnych wniosków partyjno-politycznych we wszystkich obszarach roztropności praktycznej, pod warunkiem, że ich sumienia uwzględniły zasady, które wiara, zgodnie z nauką społeczną Kościoła, każe nam brać pod uwagę

— napisano w dokumencie komisji diecezji sztokholmskiej.

Autorzy podkreślają, że miłość bliźniego nie oznacza zgody ze wszystkimi poglądami drugiej osoby, ale wymaga szacunku dla jej dobrej woli i zdolności osądu. Tylko taka postawa, jak wskazuje dokument, pozwala przeciwdziałać „niezdrowej polaryzacji”, nawet jeśli katolicy głosują na różne partie i kandydatów.

Karol Darmoros/Vatican Media PL