Wielu katolickich propagatorów, zwolenników i obrońców watykańskiej deklaracji „Fiducia Supplicans” zdaje się nie zauważać kontekstu politycznego, kulturowego i medialnego, w którym ukazał się ów dokument. Zachowują się tak, jakby decyzja Stolicy Apostolskiej, by zezwolić na błogosławienie par homoseksualnych, zapadła w jakiejś abstrakcyjnej próżni, a nie w konkretnej sytuacji społecznej, religijnej i cywilizacyjnej. A przecież żyjemy w czasach potężnej ideologicznej ofensywy środowisk LGBT, które wkraczają ze swoimi postulatami także do Kościoła.

Główny architekt „Fiducia Supplicans”, prefekt Dykasterii Nauki Wiary kardynał Victor Fernandez, zarzeka się, że watykański dokument ani na jotę nie zmienia nauczania Kościoła na temat sakramentu małżeństwa, które może dotyczyć jedynie związku mężczyzny i kobiety. W związku z tym wszelkie zastrzeżenia i obawy są nieuzasadnione, zaś ci, którzy protestują przeciw niemu, są przewrażliwieni i nie rozumieją tak naprawdę o co chodzi.