Dziś przed pomnikiem Józefa Piłsudskiego przy ul. Belwederskiej w Warszawie odbyła się uroczystość upamiętniająca 90. rocznicę śmierci Marszałka Józefa Piłsudskiego. Wydarzenie miało charakter państwowy i zgromadziło przedstawicieli Instytutu Pamięci Narodowej, Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej oraz Wojska Polskiego, a także licznych społeczników i mieszkańców Warszawy.

CZYTAJ WIĘCEJ: 90 lat temu zmarł marszałek Józef Piłsudski, ojciec polskiej niepodległości. „Niech trwa pamięć o wielkim polskim patriocie”

Obchody rozpoczęły się o godzinie 9:00 Mszą Świętą w kaplicy belwederskiej, w której uczestniczyło wąskie grono osób. Następnie o godzinie 10:00 przed pomnikiem Józefa Piłsudskiego odbyła się główna część wydarzenia.

„Rzeczypospolita pogrążyła się w żałobie”

Na początek głos zabrał zastępca prezesa IPN dr hab. Karol Polejowski:

90 lat temu wolna, niepodległa Rzeczypospolita pogrążyła się w żałobie. Odszedł marszałek Józef Piłsudski, budowniczy II Rzeczypospolitej, państwa wolnego i niepodległego. Państwa, które musiało z bronią w ręku zdobywać swoje miejsce na mapie Europy.

W swojej wypowiedzi dr hab. Karol Polejowski podkreślił także niezłomność i realizm polityczny Piłsudskiego:

Był głęboko przekonany, że Polska nie jest państwem, które zostało nam dane. Polska była państwem, które należało zdobyć, należało zbudować, należało na trwałe zakotwiczyć na mapie ówczesnej Europy. Marszałek Józef Piłsudski to zwycięzca w pierwszej wojnie światowej, to zwycięzca w wojnie z bolszewikami, ale to także w późniejszym okresie trzeźwy, realnie myślący o sytuacji, w jakiej znajduje się Polska polityk.

„Matka przekazała mu charakter”

Następnie do zebranych przemówił prezes Instytutu Józefa Piłsudskiego w Warszawie prof. Wiesław Jan Wysocki, który nawiązał do osobistych więzi Marszałka z matką. W swoim przemówieniu przypomniał, jak wielki wpływ miała ona na ukształtowanie jego charakteru i postawy życiowej:

Zapytano kiedyś marszałka Piłsudskiego, czy warto za coś, za kogoś umrzeć. I marszałek odpowiedział bez wahania: tak, za matkę. Wiemy, jakie łączyły go więzi ze swoją matką. Tą, która wieczorne pacierze kończyła słowami: będzie Polska w imię Pana. I ta, która przekazała mu charakter, bo sam mówił, że po ojcu odziedziczył talenty, ale po matce charakter. Człowiek bez charakteru niewiele znaczy, choćby miał nie wiem jakie talenty. I może to jest ważne, żeby dzisiaj zapytać: Polko, Polaku, czy kochasz swoją matkę, czy kochasz Polskę? Sam marszałek mówił, że choć niejednokrotnie Polsce wymyślał, pomstował, ale służył tylko i wyłącznie Polsce. Matce Polsce.

Złożono wieńce przed pomnikiem

Na zakończenie uroczystości złożono wieńce przed pomnikiem Józefa Piłsudskiego w asyście Wojska Polskiego.

W wydarzeniu udział wzięli m.in.: major Jakub Nowakowski pseudonim „Tomek”, wnuk Józefa Piłsudskiego Krzysztof Jaraczewski, doradca prezesa IPN Jan Józef Kasprzyk oraz przedstawiciele Szkoły Podstawowej nr 4 im. Józefa Piłsudskiego w Otwocku.

Po zakończeniu uroczystości przed pomnikiem Józefa Piłsudskiego odbyła się debata panelowa w ramach projektu Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej „Lekcja RP”. W dyskusji wzięli udział prof. Włodzimierz Suleja i prof. Grzegorz Nowik, a prowadził ją Jan Józef Kasprzyk.

Spacer śladami Józefa Piłsudskiego

Tego samego dnia o godzinie 17:00 IPN wraz z Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie organizuje także spacer edukacyjny śladami Józefa Piłsudskiego po Łazienkach Królewskich i okolicach Pałacu Belwederskiego. Spacer poprowadzi dr Mariusz Kolmasiak z Działu Badań Naukowych Muzeum Łazienki Królewskie, znawca biografii Marszałka i autor monografii Belwederu, prywatnie krewny Walentego Wójcika, żołnierza Legionów i wachmistrza żandarmerii, w latach 1922 – 1935 pełniącego rolę osobistego ochroniarza Józefa Piłsudskiego.

Na spacer obowiązują zapisy.

Piłsudski był jedną z najważniejszych postaci w historii Polski XX wieku. Odegrał kluczową rolę w odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 r. Był Naczelnikiem Państwa, twórcą Legionów Polskich oraz przywódcą zamachu majowego w 1926 r., po którym stał się nieformalnym liderem kraju. Miał znaczący wpływ na politykę wewnętrzną i zagraniczną II Rzeczypospolitej. Jego śmierć w maju 1935 r. wywołała poważne konsekwencje polityczne — pozostawił po sobie próżnię władzy, a władzę przejęło środowisko jego bliskich współpracowników, co zapoczątkowało okres tzw. „rządów pułkowników”, charakteryzujących się coraz bardziej autorytarnym stylem sprawowania rządów.

CZYTAJ RÓWNIEŻ: „Jedynym waszym znakiem jest odtąd orzeł biały”. 110 lat temu z krakowskich Oleandrów wyruszyła I Kompania Kadrowa

nt/IPN