Są słowa, które w debacie publicznej padają nader łatwo. Są też takie, które przez lata nabrały ciężaru i adekwatności. „Kanalia” należy właśnie do tej drugiej kategorii. To nie jest zwykła obelga rzucana w internetowej sprzeczce. To określenie człowieka pozbawionego kręgosłupa moralnego, który dla własnej korzyści gotów jest zrobić wszystko, nawet jeśli ceną będzie rozpad wspólnoty, kłamstwo podniesione do rangi strategii i cyniczne żerowanie na ludzkim strachu.

Problem polega na tym, że polityka od dawna przyciąga ludzi, którzy doskonale odnajdują się w takim świecie. Nie dlatego, że każdy polityk jest zły. Wręcz przeciwnie, wielu ludzi angażuje się publicznie z autentycznej potrzeby działania i chęci poprawy rzeczywistości. Ale polityczne kanalie mają nad nimi jedną przewagę: nie znają ograniczeń. Człowiek przyzwoity czasem zawaha się przed manipulacją, nie wykorzysta czyjegoś dramatu, nie sprzeda poglądów za stanowisko. Kanalia polityczna nie ma takich oporów.