Pierwsze posunięcia administracji Donalda Trumpa w sprawie wojny na Ukrainie są więcej niż rozczarowujące. Zarówno sam prezydent, jak i większość jego otoczenia opisują krwawy konflikt w sposób dla nas nie do przyjęcia. Bo przecież my to widzieliśmy na własne oczy i wiemy, kto na kogo napadł i kto ma jakie intencje, także w perspektywie historycznej. To Putin jest dyktatorem i mordercą, a nie Zełenski. Prezydent Ukrainy mógł uniknąć wojny tylko poprzez kapitulację. A i tak jego kraj zapłaciłby wysoką cenę, bo wiemy, że Kreml planował „denazyfikację” kraju, w tym eliminację, a pewnie i eksterminację elit państwowych.

Mimo uzasadnionych polskich pretensji do Kijowa, który w pewnym momencie mocno uderzył w polski obóz patriotyczny (zapewne licząc na punkty w Berlinie), nie możemy zgodzić się na pisanie historii na nowo, wbrew faktom i zgodnie z propagandową narracją Kremla. Mamy też pełną świadomość, że rozstrzyga się nie tylko los Ukrainy, lecz także nowy globalny układ sił, w cieniu którego będziemy żyli przez najbliższe lata, a może i dekady.