Kiedy kilka lat temu kierowałem największym polskim koncernem energetycznym, ORLEN był tarczą bezpieczeństwa energetycznego Polski. Budowaliśmy go jako narodowego czempiona – nie po to, by służył Brukseli czy Berlinowi, lecz aby dawał Polakom tanią energię, nowe miejsca pracy i niezależność.

Dziś, po dwóch latach rządów Donalda Tuska, patrzę na wyniki spółek Skarbu Państwa i widzę smutny obraz: przejadanie majątku zamiast inwestowania w przyszłość. To nie jest gospodarka – to gospodarstwo domowe, w którym głowa rodziny sprzedaje srebra rodowe, by pojechać na ekskluzywny weekend z nowymi kolegami i mieć na bieżące wydatki.