Azerbejdżan jest stosunkowo młodym państwem, proklamował niepodległość po rozpadzie Związku Sowieckiego w 1991 r. Wcześniej, po upadku caratu, w 1918 r. powstała co prawda Demokratyczna Republika Azerbejdżanu, ale dwa lata później została zlikwidowana przez bolszewików i włączona do ZSRR jako część Zakaukaskiej Federacyjnej Socjalistycznej Republiki Sowieckiej. Dopiero w 1936 r. z tej ostatniej wydzielono Azerbejdżańską Socjalistyczną Republikę Sowiecką.

Doświadczenie pokazuje, że wiele młodych państw usiłuje odnaleźć korzenie swojej tożsamości w znacznie bardziej odległych czasach. Dotyczy to także Azerów, którzy coraz częściej starają się zaprezentować jako spadkobiercy starej dynastii Safawidów. Należeli oni do turańskiej rodziny narodów i władali Persją w latach 1501–1736. Było to jedno z najdłużej istniejących imperiów w świecie muzułmańskim. Panowanie tej dynastii jest uważane za początek nowożytnej historii Iranu i formowania się perskiego państwa narodowego.