Niebezpieczny listopad. "Perspektywa niemieckiego zaboru"Niebezpieczny listopad. "Perspektywa niemieckiego zaboru"

Wypowiada tę kwestię wielki książę Konstanty, który w babskim przebraniu uciekał z Belwederu przed zbuntowanymi podchorążymi. Śpiewamy w „Warszawiance”: „Oto dziś dzień krwi i chwały, / Oby dniem wskrzeszenia był” (słowa: Casimir Delavigne, muzyka: Karol Kurpiński). Orkiestry wojskowe często grają tę pieśń na defiladach i podczas uroczystych zmian warty. Dlaczego nie ma żadnej orkiestry w Alei Szucha obecnie, gdy ważą się losy Ojczyzny w batalii o Trybunał Konstytucyjny? Gdzie jest nasza armia? Gromadzą się tu dzień w dzień Polacy przerażeni perspektywą niemieckiego zaboru. Nic dziwnego, że przerażeni, bo po drugiej stronie ulicy stoi gmach, w którym w trakcie wojny mieściła się katownia gestapo. Czas zaintonować: „Powstań, Polsko, skrusz kajdany, / Dziś twój triumf albo zgon”. Taki nasz epos, taki narodowy los. A po „zgonie”... jednak zawsze następuje z łaski Bożej odrodzenie, do następnego zwarcia z piekielnymi mocami Wschodu i Zachodu.

Nie jestem pewien, ale chyba żaden teatr w Warszawie nie wystawia dzieł Wyspiańskiego. Mickiewicza również teatry nie grają. Z lektur szkolnych też ich wyrugowano. Zniemczone resorty kultury i edukacji pilnują.