Klasyczną metodą opisu postaw ludzkich jest wskazanie fundamentalnych opozycji, które je warunkują i wyznaczają bieguny ludzkiego myślenia. Być może najbardziej znacząca rozstrzyga pytanie: czy natura ludzka jest dobra? Jeśli najgłębszym imperatywem człowieka jest czynienie dobra, po prostu należy mu to umożliwić, a więc wyemancypować go i zlikwidować cywilizacyjne restrykcje, które to utrudniają. Dopiero wyswobodzeni od wszelkich ograniczeń ludzie rozkwitną i stworzą nowy, wspaniały świat. Oto fundament myślenia współczesnej lewicy z liberałami włącznie.

Problem w tym, że pojęcie dobra obejmuje rozmaite i niełatwo przystające do siebie jakości. Dla uproszczenia przyjmijmy więc, że chodzi o życzliwość. Człowiek z natury rzeczy jest dobrze nastawiony do innych i chciałby dla nich jak najlepiej.