Kto naprawdę wygrał bitwę pod Płowcami?Kto naprawdę wygrał bitwę pod Płowcami? "Była to krwawa batalia, której stawką było przetrwanie państwa"

Polska Władysława Łokietka była państwem dopiero odbudowującym swoją jedność. Po okresie rozbicia dzielnicowego władca zdołał zjednoczyć znaczną część polskich ziem i w 1320 r. koronował się na króla Polski. Jego władza pozostawała jednak krucha. Państwo Piasta wciąż było znacznie słabsze od swoich najpotężniejszych sąsiadów, którzy nie chcieli zgodzić się na skuteczne zjednoczenie Polski przez Łokietka.

Polska wzięta w kleszcze

Największym zagrożeniem pozostawał zakon krzyżacki. W 1308 r. Krzyżacy zajęli Gdańsk, a następnie opanowali Pomorze Gdańskie. Polska została pozbawiona dostępu do Bałtyku, a Łokietek przez kolejne lata bezskutecznie próbował odzyskać utracone ziemie. Niemal równie trudna była sytuacja na południu. Król czeski Jan Luksemburski rościł sobie prawa do polskiej korony. Był wówczas potężnym władcą, co przypieczętował podporządkowaniem sobie części Śląska i Mazowsza. Jego naturalnym przeciwnikiem był Łokietek. Król Czech zawarł z Krzyżakami porozumienie wymierzone w Polskę.

Była to śmiertelnie groźna sytuacja. Polska nie dysponowała siłami pozwalającymi na przeciwstawienie się połączonym armiom obu przeciwników. Gdyby Krzyżacy i Czesi skonsolidowali siły, odradzające się państwo Piastów znalazłoby się w wielkim niebezpieczeństwie. Łokietek musiał działać szybko. W odpowiedzi na podporządkowywanie przez Czechy kolejnych księstw śląskich, w 1327 r. zaatakował Mazowsze, chcąc narzucić mu swoją zwierzchność. Do 1330 r. trwała wojna podjazdowa z Krzyżakami, przerywana krótkotrwałymi rozejmami. Szykowało się ostateczne starcie.