Musi dziwić, że polityk o takiej przeszłości nie zabiega gorliwie o pełną przejrzystość swoich powiazań.

Urząd marszałka Sejmu pełni dziś osoba, której przeszłość i niejasności wokół jej obecnych kontaktów każą pytać: w imię czego Donald Tusk poszedł na tak ryzykowny kompromis, dopinając koalicję anty-PiS? Czyżby uwierzył, że w historii ma już zagwarantowane dla siebie godne miejsce, a to, co się dzieje teraz, to stare porachunki? A jeśli premier ma historię w nosie? A jeśli buduje strefę komfortu sobie i bliskim wokół czegoś zupełnie innego? Tyle że to nie jest tylko sprawa Tuska.