W lutym br. Rada Ministrów przyjęła projekt nowelizacji ustawy – Kodeks postępowania cywilnego – dotyczący spraw o odebranie dziecka, procedowanych na podstawie konwencji dotyczącej cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę z dnia 25 października 1980 r., zwanej dalej „konwencją haską”.

Przedmiotem konwencji jest zapewnienie niezwłocznego powrotu dzieciom bezprawnie uprowadzonym lub zatrzymanym. Co do zasady uprowadzenie ocenia się jako bezprawne, jeżeli nastąpiło z naruszeniem prawa do opieki przyznanego na mocy ustawodawstwa państwa, w którym dziecko miało miejsce stałego pobytu bezpośrednio przed uprowadzeniem lub zatrzymaniem. Rodzic, któremu nie przysługuje prawo do opieki, a który posiada tylko prawo do kontaktu z dzieckiem, nie może żądać powrotu dziecka. Uprowadzenie jest uznawane za bezprawne, gdy dziecko, mając stałe miejsce pobytu w jednym kraju, zostaje uprowadzone do innego kraju lub tam zatrzymane przez jednego z rodziców, gdy drugiemu z rodziców przysługuje prawo do opieki i nie wyraził on zgody na jego zabranie. Sąd kraju, do którego uprowadzono dziecko, ma w takiej sytuacji obowiązek zapewnienia niezwłocznego powrotu dziecka do kraju, w którym miało ono miejsce swojego stałego pobytu, chyba że uprowadzający jest w stanie wykazać istnienie jednej z kilku przewidzianych w konwencji okoliczności wyłączających obowiązek jego wydania.