Można zaryzykować twierdzenie, że takich obrazów nie pamiętają najstarsi górale na Półwyspie Iberyjskim: miliony Hiszpanów wyszło na ulice przeciw zamachowi stanu, przeprowadzanym właśnie przez kandydata na fotel premiera i wciąż pełniącego jego funkcję Pedro Sáncheza. Czara goryczy przelała się nie tylko w narodzie, lecz także w najwyższych organach sądownictwa, które już od tygodnia bezowocnie apelują do Komisji Europejskiej o interwencję.

Swego czasu określenie „zapateryzm” stało się modne także w Polsce. Określano tak metodę sprawowania władzy dążącą do wyeliminowania nie tylko religii i zasad chrześcijaństwa, lecz także instalującą najbardziej progresistowską agendę za pomocą ideologicznych ustaw, które w skrócie można by uznać za program cywilizacji śmierci. Przez tych ponad 13 lat Hiszpania jeszcze bardziej stoczyła się w odmęty, gdzie nie obowiązują już ani prawo, ani konstytucja, a wszystko po to, aby następcy Zapatero mogli utrzymać się przy władzy.