Raport rządowej komisji ds. wpływów rosyjskich miał wstrząsnąć opinią publiczną. Spodziewano się też, że będzie batem na prawicową opozycję. Może nawet pretekstem do ostrych działań pod płaszczykiem walki z agentami Kremla. Tymczasem nastąpił inny wstrząs – szok, że organ rządowy może działać tak idiotycznie i żenująco.

Polityczny thriller przygotowywany przez gen. Jarosława Stróżyka, zaufanego współpracownika premiera Donalda Tuska, miał wstęp, którego celem było rozbudzenie ciekawości oraz emocji opinii publicznej. Był nim – w zamierzeniu hitchcockowskim trzęsieniem ziemi – komunikat o wszczęciu śledztwa z zawiadomienia komisji przeciwko Antoniemu Macierewiczowi. Przedmiotem śledztwa jest decyzja Macierewicza jako szefa MON o rezygnacji z udziału w programie budowy tankowców powietrznych. Wprawdzie jego postanowienie, różnie oceniane pod względem zasadności, nie wykazuje żadnych związków z działaniami Rosji, ale komisja uznała, że nazwisko Macierewicza przyciągnie masowe zainteresowanie.