Świadomość wyostrzona do bólu. "Każdy, kto naprawdę jest sobą, ma największą szansę zostać uznanym na wariata"

Pisano, że to polski „Lot nad kukułczym gniazdem” Kena Keseya. Wznowiony właśnie „Obłęd” Jerzego Krzysztonia to odyseja jednego z rozbitków, niepogodzonych z rzeczywistością PRL. A także następstwo choroby toczącej współczesną kulturę.

Już od pierwszych zdań zapisanych na ponad 1,3 tys. stron tych trzech dużych tomów opowieść ta wciąga nas w gęsty świat utkany z urojeń. Krocząc za udręczonym nimi Krzysztofem, przebijamy się przez życie, coraz mniej ludzką cywilizację, narodową historię, między tym, co realne, a zepchnięte do nieświadomości.

W 1980 r. „Obłęd” Jerzego Krzysztonia, znakomitego prozaika, dramaturga, a także tłumacza i radiowca z dnia na dzień stał się bestsellerem. To, że poruszył czytelników, nie było przypadkiem – rzecz zapowiadała bowiem narodowe katharsis, nadchodzącą…