Niepozbierana młodzież z ulicy Dobrej. "Skąd młodziaków stać na tyle mieszkań, w tym na to główne, na Dobrej"

„Nie ma duchów w mieszkaniu na Dobrej” – ten film debiutantki Emi Buchwald został obsypany nagrodami (za najlepszą reżyserię na festiwalu w Gdyni). Spodobał się też recenzentom. Nie szukajcie tu kina gatunkowego, to nie horror – to artystyczna wariacja na temat młodych ludzi. Mnie się spodobała, choć chwilami drażniła.

Fabuły tu niewiele. Poznajemy czwórkę zbliżonego wiekiem rodzeństwa (ok. 20 lat?), któremu, jak rozumiem, przypadło wspomniane mieszkanie przy ul. Dobrej w Warszawie po wciąż żyjących – ale poza stolicą – rodzicach. Zaczyna się od wspólnej akcji dwóch sióstr: Nastki i Jany oraz młodszego z braci Benka, którzy usiłują sprowadzić ze złej drogi starszego brata Franka. Akcja jest nieudana, prowadzi tylko do wyprowadzki Benka, Franek popadł bowiem w zależność od niejakiej Zuzy.…