„Sprawy honorowe”. Pojedynki w dwudziestoleciu międzywojennym. "Zwolnił oficera z aresztu, aby umożliwić mu udział w pojedynku"

Mimo że było to niezgodne z prawem, w II Rzeczypospolitej pojedynki pozostawały ważnym elementem życia publicznego. W środowiskach wojskowych, politycznych i inteligenckich traktowano je jako ostateczny sposób obrony honoru. Tradycja ta przetrwała setki lat, choć jej zasady zostały spisane w Polsce dopiero po I wojnie światowej. Wiele z tych starć kończyło się śmiercią.

W kulturze europejskiej od początku jej istnienia ogromną rolę odgrywał honor. Przez wieki przekładał się na reputację, godność osobistą oraz uznanie społeczne. W przypadku jego naruszenia trzeba było reagować zdecydowanie. Uważano, że osoba obrażona nie tylko ma prawo, lecz wręcz powinna domagać się satysfakcji od sprawcy zniewagi. Jeśli przeprosiny nie następowały, decydowano się na pojedynek. Nie było to jednak zwykłe…