Arcykapłan liberalnej lewicy. "Powojenne Niemcy zainwestowały w rozwój postępowej filozofii niemal tak jak kiedyś w zbrojenia"

Śmierć Jürgena Habermasa symbolizuje też śmierć jego idei. Misternie konstruowany gmach racjonalnej debaty pogruchotały powrót realnej polityki, wojny, odrodzenie narodów, a także cyfrowa rewolucja komunikacyjna.

Kiedyś „Der Spiegel” umieścił Jürgena Habermasa na liście niemieckich intelektualistów celebrytów. Bardzo trafnie. Był on bowiem – jak celnie ujmował Roger Scruton – częścią niezwykle silnego w Niemczech lewicowego, zaborczego establishmentu intelektualnego, który w latach 60. XX w. opanował uniwersytety.

Nie można się z niego naśmiewać bez uczucia popełnienia bluźnierstwa przeciw rządzącemu bogu

– ironizował Brytyjczyk.

Rolę Habermasa jako zaangażowanego politycznie filozofa, stylizującego się niemal na świętego apostoła Unii Europejskiej, ikony zjednoczonych Niemiec, symbiozy lewicowości i liberalizmu, najlepiej oddają reakcje na jego śmierć 14 marca br.…