1000 dni wojny i… niezachwianej pomocy. Oto serca Polaków1000 dni wojny i… niezachwianej pomocy. Polska najwierniejszym przyjacielem

Minęło 1000 dni od chwili, gdy Rosja rozpoczęła brutalną agresję na Ukrainę – 1000 dni wojny, cierpienia i heroicznej walki o wolność. 1000 dni temu świat zamarł, patrząc na pełzający cień Kremla. Ale to Polska pierwsza ruszyła z pomocą. Od pierwszego dnia to my, Polacy, byliśmy w forpoczcie wsparcia – najpierw humanitarnego i politycznego, a następnie militarnego. Dziś widzimy jednocześnie blaski i cienie tej drogi.

Gdy prezydent Wołodymyr Zełenski przemawiał przed parlamentami wielu krajów i przed Parlamentem Europejskim, świat podziwiał jego niezłomność. Były to momenty, w których zachodnie salony, dotychczas przyzwyczajone do wygodnej neutralności, musiały spojrzeć prawdzie w oczy. Ale zanim Scholz zdążył wymówić „Zeitenwende”, polski premier Mateusz Morawiecki na berlińskiej ziemi w ostrych słowach ganił niemiecką bierność. To Polska, nie czekając na skinienie wielkich mocarstw, rzuciła się do gaszenia płonącego domu sąsiada, świadoma, że iskry mogą przenieść się na nasz dach.