Sprawa bulwersującego śledztwa, jakie toczy się wokół funkcjonariuszy SG i zabójstwo młodego żołnierza śp. Mateusza Sitka, jest dla Polaków czymś absolutnie nowym i porażającym. Pora jednak zacząć się „przyzwyczajać”, że partie euforycznie pro-unijne zawsze zachowują się ze szkodą dla własnego państwa, niezależnie czy w ich pieczy leży ochrona granicy Schengen od strony Afryki jak w przypadku Hiszpanii, czy od strony reżimów Wschodu jak to ma miejsce w naszym przypadku. Sprawa Hiszpanii mogłaby nas mało obchodzić, gdyby nie fakt, że jedną z twarzy i autorów paktu migracyjnego jest Minister Spraw Wewnętrznych Hiszpanii Fernando Grande-Marlaska, którego dymisji od wielu lat domagają się sami Hiszpanie.

W Madrycie, odkąd do władzy doszli socjaliści okazało się bowiem, że „żaden imigrant nie jest nielegalny”, bo nielegalna jest tylko obrona granic i użycie broni przeciw intruzom. Dlatego właśnie od 2018 w prasie sukcesywnie zaczęły się pojawiać wiadomości o agresywnych imigrantach, zranionych agentach straży granicznej i pasywnej postawie rządu. Hiszpanie od dawna nie rozumieją w co pogrywa ich władza wystawiając swoich obrońców na tak wielkie niebezpieczeństwo, jednocześnie ograniczając im dostęp do broni i środków bezpieczeństwa. W artykułach trudno znaleźć jakąkolwiek wzmiankę o broni palnej, z czego wynika, że pogranicznicy korzystają jedynie z pałek i broni na gumowe kule. Gdy pytam Hiszpanów czy ich strażnicy mają prawo do broni palnej odpowiadają, że nikt rozsądny nie użyłby wobec imigranta bo od razu groziłby mu areszt i sprawa przed sądem. W starciu z falami zdesperowanych przybyszy z Afryki pozostają więc wystawieni na całą gamę niebezpieczeństw. Oto przykład jak „zaradni” są imigranci gdy szturmują Europę od Południa: