Doktor Grigorij Majranowski i tajne laboratorium rosyjskich trucizn. Mroczne kulisy zamachów w „Truciznach Kremla"

Trzeci odcinek programu „Trucizny Kremla” telewizji wPolsce.pl jest poświęcony nie tyle zamachom na życie przeciwników rosyjskich władz, ile ich zabijaniu poprzez trucizny. Cały arsenał broni biologicznej, chemicznej, substancji radioaktywnych i specjalnie przygotowanych trucizn od 100 lat przygotowują osobne instytucje komunistycznej i Putinowskiej Rosji.

Jednym z wątków programu była postać doktora Grigorija Majranowskiego, który w czasach stalinowskich kierował tajnym projektem, nazywanym „Laboratorium 12”, czyli instytucją badawczą przygotowujacą trucizny na potrzeby zabójców z Łubianki. Dla lepszej efektywności sowieccy badacze przeprowadzali eksperymenty na ludziach - więźniach dostarczanych przez naczelnika więzienia Błochina. Mordowani mężczyźni często cierpieli podczas agonii, wyli z bólu, co wprawiało ludzi Majranowskiego w depresyjne stany. Próbowano zagłuszyć krzyki radiem, a wyrzuty sumienia lekarstwami i alkoholem.

W „Biopreparacie” [instytucja opracowująca nowe trucizny], pracowało aż 620 osób. Dysponujemy pewnymi informacjami na ten temat dzięki tym oficerom, którzy pewne rzeczy widzieli od wewnątrz. Paweł Sudopłatow - były oficer KGB - spisał swoje wspomnienia w latach 90-tych, a także Ken Alibek, który uciekł z Rosji i Aleksander Kuzminow, także uciekinier z rosyjskich służb już po rozpadzie Związku Sowieckiego.

-mówił prowadzący Jakub Maciejewski. Efekty morderczych eksperymentów „doktora śmierć” są dziś fundamentem tworzenia substancji, które rosyjskie służby wykorzystują do zabójstw politycznych.

W trzecim odcinku „Kremlowskich trucizn” omówiono zamachy m.in. na Georgego Markowa (1978 rok), Aleksandra Litwinienkę (2006 rok) czy Wiktora Juszczenkę (2004 rok) a także sekretny kanał przerzutowy broni biologicznej o kryptonimie „Wołna”. Więcej w samym programie.

ZOBACZ W JAKI SPOSÓB ROSJANIE TRUJĄ PRZECIWNIKÓW SWOJEJ WŁADZY: